بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٢

ك - k :

شدن بر اثر بيمارى ) .

كَبره

kabare

: بىدندان ( كسى كه دندانهايش ريخته باشد ) .

كَبَسته

kabaste

: كبست . نك : قبستَك .

كپسوُل

kapsul

: كپسول .

كپّوُ

kappu

: كسى كه در حرف زدن زبانش گير كند و نتواند به روانى سخن بگويد ( " كپكَپوُ

kapkapu

" هم گويند ) .

كَتَم

katam

: كتن ( چرك و ريم و پليدى و كثافت كه بر اثر پوسيدگى پيدا شود ) .

كتّه

katte

: كتّه ( پلوى آبكش نشده و كم روغن ) .

كَتّى

katti

: خِرِف ( پيرى كه حواس و حوصله‌اش را از دست داده باشد ) .

كَتيرا

katira

: كتيرا .

كَچوُل

kacul

: كچل گونه .

كُخ

kox

: كرمك .

كُخَّست

koxxast

: صداى بلند و ناگهانى سرفه .

كُخ كُخ

kox kox

: كُخ كُخ ( صداى سرفهء پياپى ) .

كُخُّند

koxxond

: صداى تك سرفه .

كُخُو

koxu

: كخى ( كسى كه كرمك داشته باشد ) .

كُخّه

koxxe

: صداى سرفه .

كَدوُ

kadu

: كدو .

كَدوُچِلُمى

kadu celomi

: كدو چليمى ( بر قطعات پوست اين نوع كدو " دعا " مىنوشتند و به گردن بچّه‌ها مىآويختند ) .

كدوُكَلّه

kadu kalle

: كدوى كلّه ( چمچمه ) .

نك : كَلّه كَدو .

كِرَابِيه

kerabeye

: كرابيه ، كراويه ( زيرهء سبز ) .

كِراز

keraz

: خميازه كشيدن و كش آمدن بدن . ( " خميازه " در بيرجند به معنى " دهن دره " است ) .

كَرباس

karbas

: كرباس ( براى بستن استخوان شكسته ) .

كَرچَك

karcak

: كرچك ( روغن آن معروف است ) .

كِرِسم

keresm

: كرسپ ، كرفس .

كُركَل

korkal

: كَچَلى كه گُله گُله سرش بىمو باشد .

كِرم

kerm

: كرم ( كرم معده ) .

كِرمِچ

kermec

: كرمك .

كِرمَك

kermak

: كرمك .

كِرمَكى

kermaki

: كرمكى .

كِرمِ مِاده

kerme mede

: كرم معده .

كِرمُو

kermu

: كرمو ( كرم افتاده ) .

كُرّنداز

korrendaz

: كُرّه انداز . ( كسى كه بچه سقط كرده باشد . بيشتر در مورد حيوانات گفته مىشود ) .

كَرى

kari

: كرى ( ناشنوايى ) نك : كَار .

كُريچِّ دُندُا [ ن ]

koriccedondo [ n ]

:

دندان قروچه .

كُزاز

kozaz

: كزاز .