بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٩

ق - q :

ف - f

ف -

f

فَارُق

faroq

: فارغ ( زائو كه فارغ شده باشد ) .

فَارُق شِده [ ن ]

faroq sede [ n ]

: فارغ شدن ( زاييدن ) .

فَالِده

falede

: فالوده . پالوده . نك : پَالِده .

فِاله

fele

: پيله ( آماس و چروك كردن لثه و بن دندان ) .

فُجأَه

foje

: فجاء ( مرگ ناگهانى ) .

فَرَاشا

farasa

: فراشا ( حالتى كه در آدمى بر اثر تب روى مىدهد مانند لرز ، بهم‌كشيده شدن پوست و راست شدن موى بر اندامها و . . . و به آن لَرزه فَرَاشا

larze farasa

: هم مىگويد . اين واژه در " هداية المتعلّمين " به صورت " فرژه " آمده است ) .

فِرَاموُشى

feramusi

: فراموشى ، نسيان .

فَرَنجُمِشك

faranjomesk

: فرنجشمك ( بالنگوى صحرايى كه براى " خنكى " مصرف مىشود و در فارسى به آن افرنجمشك و فلنجمشك مىگويند ) .

فِرُّند

ferrond

: بيرون دادن هوا با فشار از راه بينى .

فِرنى

ferni

: فرنى .

فَلَج

falaj

: فلج ، افليج ، نك : افلِج .

فِلفِل

felfel

: فلفل .

فُلُوس

folus

: فلوس .

فِله

fele

: فِله ، آغوز .

فَليتّه

falitte

: فتيله .

فَليتِى چِرك

falittey cerk

: فتيلهء چرك ( چرك و ريم غليظى كه از دُمل و زخم خارج شود ) .

فِنجُا [ ن ]

fenjo [ n ]

: فنجان ( براى بادكش كردن ) .

فِنجُا اندَاخته [ ن ]

fenjo endaxte [ n ]

: فنجان انداختن ( انداختن فنجان روى پوست بدن براى بادكش كردن ) .

فَندُق

fandoq

: فندق .

فوت

fowt

: فوت ، مرگ .

فُوفَل

fufal

: فُوفل .

ق - q :

ق -

q

:

قَابِله

qabele

: قابله . نك : دَايه .

قَاقُلى

qaqoli

: قاقلى ( كچلى كه زخمهاى سرش " شوره " زده باشد . قاقلى در فارسى گياهى است شور و به آن " شوره " مىگويند .

نك : گُل قَاقُلى ) .

قَبِستَك

qabestak

: كبست ( هندوانهء ابو جهل ) .

قِبله

qeble

: تاول . نك : هُلوه .

قِتّ

qett

: قى ( بيشتر در مورد كودكان شيرخوار و گربه گفته مىشود ) .

قِتّ زَده [ ن ]

qett zade [ n ]

: قى كردن پياپى كودك .

قُدُود

qodud

: غُدّه ( گره و غُدّهء چربى كه در