بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٨

ش - s

شَمَكوُر

samakur

: كَتم و كور ( كسى كه بينايى او ضعيف است ) نك : كَلِ كوُر .

شَمليده

samlide

: شنبليله .

شَمَليك

samalik

: شمله ( پنبه يا پارچهء نازك و كوچكى كه بر سر سيخ يا چوبى باريك و كوچك مىپيچيدند و آن را در دارو فرو مىبردند و زخم يا چشم را با آن دارو مىزدند ) .

شوّد

sowd

: شويد ، شبِت ( منظور دانهء شويد است ) .

شوّدِ سوّز

sawde sowz

: شويد سبز ( منظور برگ شويد است ) .

شوُر

sur

: شور ( 1 - اضطراب . 2 - شورش دل . 3 - پرنمك . 4 - شهوت ) .

شوُردِل

sure del

: شور دل ، دل‌شوره .

شوُر زَده [ ن ]

sur zade [ n ]

: شور زدن ( بىتابى و اضطراب ) .

شوُره

sure

: شوره ( 1 - گياهى است بسيار شور . 2 - شورهء سر . 3 - شهوت ) .

شوُره پُش [ ت ]

sure pos [ t ]

: شور پُشت ( به معنى مرد شهوى و شهوتران ) .

شوُريده [ ن ]

suride [ n ]

: شوريدن ( ظاهر شدن و غليان نيروى جنسى در جوانان بويژه در گوسفندان ) .

شوّكوُر

sowkur

: شبكور ( كسى كه در شب نمىبيند ) .

شوُله

sule

: شوربا ، شوروا ( آش برنج رقيق كه براى بيمار مىپزند ) .

شَوَندِش

savandes

: شب انديش ( كسى كه به علت ناراحتى خيال يا علتى ديگر شب خوابش نمىبرد و پيوسته فكر و خيال مىكند ) .

شِيتُانى

seytoni

: شيطانى ( به معنى محتلم ) .

شير

sir

: شير .

شيربرنج

sir berenj

: شيربرنج .

شيرخِش [ ت ]

sirxes [ t ]

: شيرخشت .

شيردُانى

sirdoni

: بچه‌اى كه بر اثر زمين خوردن سرش و يا زياد سرازير ماندن به قى و اسهال دچار شود . ( " شيردُا [ ن ]

sirdo [ n ]

" به معنى ملاج سر است ) .

شير سوُز

sir suz

: كودك يا حيوانى كه به اندازهء كافى شير نخورده باشد .

شيرَفكه [ ن ]

sirafke [ n ]

: شيرافكن ( جوشيده ترياك و شيرهء آن ، نوعى از افيون ) .

شيرگى

siregi

: شيره‌اى ( مبتلا به كشيدن شيرهء ترياك ) .

شيره

sire

: شيره ( 1 - شيرهء انگور .

2 - شيرهء ترياك ) .

شيرى

siri

: شيرى ( 1 - شيرخواره .

2 - هرچه از شير درست كنند ) .

شيرى بَيُا [ ن ] :

siri bayo [ n ]

: شيرين بيان .

شيرِى خُنُك

sireyxonok

: شيره خنك .

( شيره‌اى كه از تخم كاسنى ، تخم خرفه و تخم خيار مىگيرند و طبيعت آن " خنك " است ) .