بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٦

ش - s

دفع سردى و عوارض گوارشى مىخورند ) .

سير

sir

: سير ( برادر پياز ) .

سير سير

sir sir

: سير سير ( بىتابى و اضطراب ) .

سيسَمبَر

sisambar

: سيسنبر ، سوسنبر .

سِيَك

seyak

: آب جوشيدهء سردشده نك :

اوّ سِيَك .

سيك سيك

sik sik

: جوش زدن و بى طاقت شدن از دير انجام شدن كارى و . . .

سيم

sim

: سيم ، آسيم ( چرك كردن دُمل بر اثر گرما و سرما و . . . ) .

سيمچه

simce

: دمل بسيار كوچك .

نك : سُومچه .

سيم كِرده [ ن ]

sim kerde [ n ]

: سيم كردن ( چركين شدن و متورّم گشتن دُمل ) .

سينه پَالوُ

sine palu

: سينه پهلو .

سينه تَنگى

sine tangi

: سينه تنگى ( به معنى نفس تنگى ) .

سِيوشُا [ ن ]

seyow so [ n ]

: سياوشان ( گُل سياوشان ) .

ش - s

ش -

s

شَاپِسَن [ د ]

sapesan [ d ]

: شاه پسند ( گل و گياه معروف ) .

شَاتَرِه

satare

: شاه‌تره ( داروى اسهال ) .

شَاتوُت

satut

: شاه‌توت ( داروى گلو درد .

آب شاه توت را روى پوست گلو مىماليدند ) .

شاخ

sax

: شاخ ( شاخ گاو و گوسفند كه در حجامت براى مكيدن و كشيدن خون از بدن به كار مىرود ) .

شاش

sas

: شاش . ادرار . نك : شُر .

شَاش‌بَن [ د ]

sasban [ d ]

: شاش‌بند .

شَاش سُوز

sas suz

: شاش سوز ( سوختن پوست كودكان قنداقى بر اثر شاش ) .

شَاشوُ

sasu

: شاشو ( بچه‌اى كه زياد و يا در خواب مىشاشد ) .

شَاشوُك

sasuk

: شاشو . نك : شُرُوك .

شاف

saf

: شياف .

شاف كِرده [ ن ]

saf kerde [ n ]

: شاف كردن ( شياف برداشتن ) .

شَاليده [ ن ]

salide [ n ]

: شهريدن ( ساييده شدن و كم حِس شدن لب و زبان از ميوهء كال و نارس ) .

شُانه

sone

: شانه ( استخوان شانهء گوسفند كه با نگاه به آن غيب‌گويى و تشخيص علّت مىدهند ) .

شُانه بى [ ن ]

sone bi [ n ]

: شانه بين ( كسى كه از روى استخوان شانهء گوسفند غيب‌گويى مىكند . كودكى كه در ماه ذى حجّه به دنيا آمده باشد اگر مادر شير خود را روى استخوان گوسفند قربانى بدوشد و به او بخوراند مىگويند او از روى همان استخوان غيب‌گويى و تشخيص درد مىدهد ) .

شَاوَت

savat

: شهوت .

شَاوَتى

savati

: شهوتى ، شهوى . نك : شوره