بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٣

س - s

از زخم و دُمل بيرون آيد ) .

زِكام

zekam

: زكام .

زَلَر

zalar

: ضرر .

زَلَر دَادِه [ ن ]

zalar dade [ n ]

: ضرر دادن ( غذايى كه موجب آزار و بروز ناراحتى گردد ) .

زَلَرزده [ ن ]

zalar zade [ n ]

: ضرر زدن ( ضرر زدن خوراكى و غذا و . . . ) .

زَلوُ [ ر ]

zalu [ r ]

: زالو .

زَلُو اندَاخته [ ن ]

zalu endaxte [ n ]

: زالو انداختن ( روى زخم براى آنكه خون و چرك آن را بمَكد ) .

زِمار

zemar

: گازى كه از زغال نيم‌سوخته و آهك برمىخيزد .

زِمَارى

zemari

: كسى كه او را از گاز زغال گرفته باشد .

زِمه

zeme

: زمه ( زاج سفيد ) .

زِمه زَده [ ن ] :

zeme zade [ n ]

: زمه زدن ( براى دفع چشم زخم ) .

زنجفيل

zanjafil

: زنجبيل ، زنجفيل ( براى دفع تُرش معده ) .

زَنُوكّى

zanukki

: زنكى ( داروهايى كه زنان تجويز مىكنند . نك : دَوا زنوُكّى ) .

زوُرَك

zurak

: كورك ( دمل كوچك ) .

زِيتوُ [ ن ]

zeytu [ n ]

: زيتون .

زِيچ

zeyc

: زاج ، زائو .

زِيچُا [ ن ]

zeyco [ n ]

: زايمان .

زِيچناك

zeycnak

: زائوئى كه از ترس يا علّتى ديگر آسيب ديده باشد .

زِيچى

zeyci

: زايويى كه از بيمارى و مشكلات زايمان آسيب ديده باشد .

زِيده [ ن ]

zeyde [ n ]

: زاييدن .

زيره :

zire

: زيره .

س - s

س -

s

سِاب

seb

: سيب .

سَابُنده [ ن ]

sabonde [ n ]

: ساباندن .

سَابوُ [ ن ]

sabu [ n ]

: صابون .

سَابوُنى

sabuni

: صابونى .

سَابيده

sabide

: سابيده ، ساييده .

سَالَب

salab

: ثعلب .

سَالِم

salem

: سالم .

سَبرِ زرد

sabre zard

: صبر زرد ( شيرابهء سفت و غليظ شده‌اى كه از گياه " صبر " به دست مىآيد ) .

سَبوُس

sabus

: سبوس آرد گندم يا جو .

سِپِستُا [ ن ]

sepesto [ n ]

: سپستان ( براى درمان اسهال و ناراحتىهاى دستگاه تنفّس ) .

سِدر

sedr

: سدر .

سُدّه

sodde

: گرفتگى صدا بر اثر سرماخوردگى .

سَرخاش [ ك ]

sarxas [ k ]

: تك‌سرفه . نك :

خاش [ ك ] .

سَرخُف [ ت ]

sarxof [ t ]

: سرخفت ( نوعى آغوز و فلهء گاو ) .

سُرخَك

sorxak

: سُرخك .