بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٢

پ - p

پَاشوُيه

pasuye

: پاشويه ، پاشوره ( " پَاشُوره " هم تلفّظ مىشود ) .

پَاكى

paki

: پاكى ( 1 - پاكيزگى . 2 - تيغ سلمانى ) .

پَالِده

palede

: پالوده ، فالوده .

پِچِرگه

pecerge

: زكام ( زكام مسرى كه همه گير شده باشد ) .

پِچِش

peces

: پيچش ، دل‌پيچه ( اسهالى كه با دل‌پيچه و دل درد همراه باشد ) .

پِچُند

pecond

: دل‌پيچه . نك : پِچش .

پَخوُ

paxu

: آشفته و پريشان حال .

پُدينه

podine

: پودنه ، پونه .

پَرتَقال

partaqal

: پرتقال .

پَرَستار

parastar

: پرستار .

پَرَستَارى

parastari

: پرستارى .

پَرِسِيوّشُا [ ن ]

pareseyowso [ n ]

: پرسياوشان .

پِس

pes

: پيس ( كسى كه بيمارى بَرَص دارد ) .

پَس‌دَرد

pasdard

: پَس‌درد ( دردهاى پس از زايمان . اين دردها را كه به سبب لخته شدن خون در رحم روى مىدهد " دَرد دِلَك " هم مىگويند ) .

پِسى

pesi

: پيسى ( بَرَص ) .

پَش‌كَش

paskas

: پشم‌كش ( تاولى كه بر اثر برخورد دست يا پا به پليدى - بويژه مدفوع سگ - پيدا مىشود و براى درمان آن يك نخ پشم را با سوزن از آن مىگذرانند و نخ را در آن نگه مىدارند تا چرك آن بخشكد . به همين جهت آن را " پَش [ م ] كَش " مىگويند .

پَشمَشوُيه

pasmasuye

: چوبك ( پشم شويه ) .

پُفَّك

poffak

: پُفك ، تاول .

پُف كِرده [ ن ]

pof kerde [ n ]

: وَرَم كردن .

پُكّه

pokke

: سنگ نرم و سفيدى كه آن را آسيا مىكنند و در ساختن " روشوى " به كار مىبرند .

پَلپَل

palpal

: پَرپَر ( اضطراب و ناراحتى شديد كه بر اثر سوختگى يا علّتى ديگر روى مىدهد ) .

پَلپَل زَده [ ن ]

palpal zade [ n ]

: پَرپر زدن .

پَلوّ

palow

: پلو .

پُلُونى

poluni

: پلويى ، پولايى ( نوعى از آش آرد كه گياهان دارويى زياد در آن مىريزند ) .

پَمبه

pambe

: پنبه .

پَمبه داق

pambe daq

: پنبه داغ ( براى بند آمدن خون محلّ بريدگى را با پنبهء نيم سوخته داغ مىكنند و آن را روى زخم مىگذارند و گاه مىبندند تا خون بند آيد ) .

پَنجِى مَريم

panjey maryam

: پنجهء مريم .

گل نگونسار ( اين گل را در آب مىگذاشتند تا باز شود و مىگفتند هر وقت باز شد زائو فارغ مىشود ) .

پُوده

pude

: تُخَمه ( نوعى امتلاء معده كه بر اثر گنديدگى غذا در معده روى مىدهد و آروغى كه بر اثر آن از دهان برمىآيد بسيار بَدبو و عفن است . اين واژه كه