بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧١٨
الف آ - a . ا ا - a . ا ا - e . ا ا - o ا - a . ا - e . ا - o
اناق
onaq
: خناق ، ديفترى ( آن را با داغ كردن بالاى پيشانى بوسيلهء پارچهء سوختهء كبود و گذاردن نخود خام در جاى زخم درمان مىكردند ) .
انجير
anjir
: انجير . ( از شيرهء دُم انجير خام براى درمان برخى جوش‌ها و تبخال و از آب آن براى لينت مزاج استفاده مىكردند ) .
اندوُ
andu
: اندوب ، خارش شديدى كه در پوست بدن روى مىدهد .
اندوُق
anduq
: دلتنگى و دل‌گرفتگى زياد از دورى هركسى يا چيزى كه موجب آزار و ناراحتى شود .
انزَرُوت
anzarut
: انزروت ( صمغ معروف ) .
انقوُزه
anquze
: انقوزه ، انغوزه ، ( صمغ درخت انگدان كه به آن " صمغ انجدان " گويند ) .
انگَم
engam
: 1 - اندام و مفصل . 2 - دررفتگى استخوان از مفصل ( انگَمُا [ ن ]
engamo [ n ]
و انگَمُانُا [ ن ]
engamono [ n ]
جمع آنست كه به معنى استخوانها و مفاصل به كار مىرود ) .
انگَم دَردى
engam dardi
: استخوان درد ، درد مفاصل .
انگَم شِده [ ن ]
engam sede [ n ]
: دررفتن استخوان از مفصل .
انگوُر
angur
: انگُور .
اوّ
ow
: آب ( 1 - مايع طبيعى معروف .
2 - آبى كه در چشم پيدا شود . 3 - آنچه از افشردن و يا پختن و يا خيس كردن برخى مواد در آب به دست مىآيد . )
اوّ اارده [ ن ]
ow arde [ n ]
: آب آوردن ( مانند آب آوردن چشم ) .
اوّ االُو
ow alu
: آب آلو .
اوّ االوُبَالُو
ow alubalu
: آب آلبالو .
اوّ ااهَك
ow ahak
: آب آهك .
اوّ ادَس
ow adas
: آب عدس .
اوّ انّاب
ow annab
: آب عنّاب .
اوّ انار
ow anar
: آب انار .
اوّ انجير
ow anjir
: آب انجير .
اوّ انگور
ow angur
: آب انگور .
اوّ بَلگِى زَردَالو
ow balgey zardalu
: آب برگهء زردآلو .
اوّ بَلگِى شَفتَالو
ow balgey saftalu
: آب برگهء شفتالو ( هلو ) .
اوّ پَرتقال
ow partaqal
: آب پرتغال .
اوّ تُرب
ow torb
: آب تُرب .
اوّد
owd
: عود ( بازگشت بيمارى ) .
اوّ زِرِشك
ow zeresk
: آب زرشك .
اوّ سَابوُ [ ن ]
ow sabu [ n ]
: آب صابون .
اوّ سِيا
ow seya
: آب سياه ( كه در چشم پيدا مىشود ) .
اوّ سِيَك
ow seyak
: آب سيك يا سِيَكى ( آب جوشيده كه سرد شده باشد ) .
اوّشَن
owsan
: آويشن ( اوّشه [ ن ] هم تلفّظ مىشود ) .
اوّشَن تَبَسى
owsan tabasi
: آويشن طبسى .
اوّشَن كويى
owsan kuyi
: آويشن كوهى .