بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧١٧

الف آ - a . ا ا - a . ا ا - e . ا ا - o ا - a . ا - e . ا - o

اسپِدا

espeda

: سپيداب .

اسپِداقَلِىْ

espeda qaley

: سپيداب قلعى .

اسْپُرز

osporz

: سپرز ، طحال ( طحال گوسفند را روى آتش مىانداختند تا كباب مىشد و به كودكانى كه در خواب مىشاشيدند مىخوراندند ) .

اسپِناچ

espenac

: اسفناج .

اسپَند

espand

: اسپند ، اسفند .

استُخُدّوس

ostoxoddus

: استخودوس .

استِفراق

estefraq

: استفراغ ، قى .

استَقزا

estaqza

: استسقا .

استِكُا [ ن ]

esteko [ n ]

: استكان ( براى " بادكش " كردن از آن استفاده مىشد ) .

اسكُچّه

askocce

: سكسكه ، نك : اكُچّه .

اسَل

asal

: عَسل .

اسهال

eshal

: اسهال ( نوع ويروسى آن ) ، نك : هِيزه .

اسهالِ خُونى

eshale xuni

: اسهال خونى .

اشتُر خار

ostor xar

: شترخار ، خار شترى .

اشتِها

esteha

: اشتهاء .

اشكَسته

eskaste

: شكسته .

اشكسته بَن [ د ]

eskaste ban [ d ]

:

شكسته‌بند .

اشكَسته بَندى

eskaste bandi

: شكسته بندى .

افَاقه

efaqe

: افاقه .

افتوّ سوُز

aftow suz

: آفتاب‌سوز ، ( سوختگى پوست بدن از آفتاب ) .

افگار

afgar

: افگار ، مجروح . نك : اوّگار .

افگَاروُ

afgaru

: سخت‌افگار .

افلِج

eflej

: افليج .

اقّ

oqq

: اق ، قى ( آنچه با فشار از معده بالا آيد و از دهان خارج شود ) .

اقرَبَك

aqrabak

: عقربك ( آبسهء سر انگشت ) .

اكُچّه

akocce

: سكسكه . نك : اسكُچه .

اكسه

akse

: عطسه .

الَّت

ellat

: علّت ، بيمارى .

الَّتوُ

ellatu

: علّتى ( كسى كه زود زود بيمار شود و يا بيمارىهاى متعدد داشته باشد ) .

الَكُل

alakol

: الكل .

اليل

alil

: عليل .

امَاله

amale

: اماله .

امبه

ambe

: انبه .

امَل

amal

: عمل ( 1 - جرّاحى ، 2 - اعتياد به افيون . 3 - اجابت مزاج ) .

امَل كِرده [ ن ]

amal kerde [ n ]

: عمل كردن ( 1 - جرّاحى كردن . 2 - اجابت مزاج ) .

امَلى

amali

: عملى ( 1 - معتاد به افيون .

2 - مصنوعى مانند دندان عملى ) .

انّاب

annab

: عنّاب ( آب عنّاب را براى تصفيهء خون مىخوردند و از دود عنّاب براى جلوگيرى از آب ريزش بينى استفاده مىكردند ) .

انار

anar

: انار ( آب انار را براى تصفيهء خون مىخوردند . رُب انار را به لثه‌هاى متورّم مىماليدند . دانه‌هاى نارس انار را براى درمان اسهال مىخوردند ) .