بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧١٥

الف آ - a . ا ا - a . ا ا - e . ا ا - o ا - a . ا - e . ا - o

واژگان پزشكى گويش بيرجند

الف آ - a . ا ا - a . ا ا - e . ا ا - o ا - a . ا - e . ا - o

الف آ -

a

. ا ا -

a

. ا ا -

e

. ا ا -

o

ا -

a

. ا -

e

. ا -

o

آخ

ax

: آخ ( صدايى كه از درد برآورند ) .

آرد

ard

: آرد . نك : كَاچى بىنمك .

آش

as

: آش ( غذاى آبگون ويژهء بيمار ) .

آل

al

: آل ( نام ديوى است موهوم كه مىگويند اگر زائو تنها بماند دلش را مىكند و مىبرد و زائو مىميرد . بدين‌سبب " آلِ دِلَاكه [ ن ]

ale dela ke [ n ]

" هم ناميده مىشود يعنى " آل دِل كن " .

اابِست

abest

: آبست . آبستن ( براى حيوانات گفته مىشود ) .

ااتِشَك

atesak

: آتشك . ( اين بيمارى را با پياز خام درمان مىكردند ) .

ااتِلناك

atelnak

: عاطلناك ( كسى كه هميشه بيمار است يا زود زود مريض مىشود ) .

ااتِلنَاكوُ

atelnaku

: بسيار عاطلناك .

ااجيد

ajid

: آژير ، سرحال ( در برابر خواب آلوده و بىحال ) .

ااجيد گُجيد

ajid gojid

: آژير و خيلى سرِ حال .

ااراز

araz

: اعراض ( افسردگى و ناتوانى كه بر اثر بيمارى يا حادثه‌اى ناگوار و يا از شنيدن خبرى بد و دور از انتظار بر آدمى روى مىدهد ) .

اازار

azar

: آزار ، بيمارى ، رنجورى .

اازُرده

azorde

: آزرده ( عضوى كه بر اثر ضربه و يا برخورد به چيزى و جايى متألّم و حسّاس شده باشد ) .

اازمُده

azmode

: آزموده ( داروى مجرّب ) .

ااسيب

asib

: آسيب ، صدمه بر اثر ضربه .

ااشوُب

asub

: آشوب ( آشوب دِل و معده ) .

اافَت

afat

: آفت . نك : ااكَفت .

ااك

ak

: آك ( عيب ، بيمارى ، آسيب ) .

ااكَفْت

akaft

: آكفت ، آفت ، نك : اافَت .