بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٧
يَا سالا بُايَا سالا « 2 »
پا دَر كَابىِ تُ pa dar kabeye to * : پا در كعبهء تو
جاىِ دَرويشُا كُجاس jaye darviso kojas * : جاى درويشان كجاست
اوُنجه كِ تَختِ مُستَفاس unje ke taxte mostafaS * : آنجا كه تخت مصطفى است
مُستَفا وَر مُمبَرا mostafavar mombara * : مصطفى بر منبر است
تاجِ نوُرَش وَر سَرَا taje nuras var sara * : تاج نورش بر سر است
اوُ مُهَمَّد سَروَرِا u mohammad sarvare * : او " محمد " سرور است
جَانِشينى هِيدَرِا janesini heydare * : جانشين " حيدر " است . « 1 »
يَا سالا بُايَا سالا « 2 »
يَا سالا بُايَا سالا « 2 »
يَا سالِا بُايَا سالِا ya sale boya sale * : يك سالى بود يك سالى
دَرپِىِ كوُ كَندلِا dar peye ku kandale * : در پىِ ( پسِ ) كوه كندالى ( چالهء بزرگى )
زيرِ گُمبَزِ كَبُود zire gombaze kabud * : زير گنبد كبود
پيرزَنِا نِشسته بود pirzane nesaste bud * : پيرزنى نشسته بود
بُز موُيُن خُرشُانه مِكه boz muyon xorsone meke * : بز موهاى خود را شانه مىكرد
كَفتَر انار دُانه مِكه kaftar anar done meke * : كفتر انار دانه مىكرد
خَر خَرَّاتى مِكه xar xarrati meke * : خر خرّاطى مىكرد
گوّ گَاوَرسى مُپُخ [ ت ] gaw gavarsi mopox [ t ] * : گاو گاورسى ( نان ارزن ) مىپخت
اشتُر چَپَّاتى مِزه ostor cappati meze * : شتر چَپّاتى مىزد ( كف پا به زمين مىزد )
سَاربُا مُگُف هَمُم هَمُو هَمُم هَموُ sarbo mogof hamom hamuhamom hamu * : ساربان مىگفت : هَمُم هَمُو ، هَمُم هَمُو ؟
بَچّه چَقوُك بَازى مِكِه bacce caquk bazi meke * : بچه گنجشك بازى مىكرد
گُربه پوُستى دوُزى مِكِه gorbe pustiduzi meke * : گربه پوستين‌دوزى مىكرد
موُش مَاشوره مِزه mus masure meze * : موش ماسوره مىزد
بَچّىِ مُوش نَاله مِكه bacceye mus nale meke * : بچه موش ناله مىكرد
چِخَا تينو زوُدِ بِيا cexatinow zude beya * : چِخا تينا ! زود بيا
كِ آش نِمُنده دَر تقار keas nemonde dar taqar * : كه آش نمانده در تغار . « 3 »
( 1 ) . اين " ترانه " بدين‌صورت كه نقل شده با آنچه آقاى شكورزاده نقل كرده‌اند تفاوتهايى دارد بدينسان كه هم تعداد لختها و بيتهاى آن كمتر است و هم در برخى واژه‌ها و تلفّظ آنها با نقل ايشان اختلاف دارد . نك : شكورزاده . " عقايد و رسوم مردم خراسان " . چاپ دوّم . صص 423 - 422 . ( 2 ) . بجاى " سال " ، " بار " نيز گفته مىشود . " بار " يعنى " دفعه ، نوبت ، وقت " . ( 3 ) . آنچه نقل شد چهار لخت از " روايت " دكتر شكورزاده بيشتر دارد و بعلاوه از لحاظ واژه‌ها و لختها باهم تفاوت بسيار دارند ، نك :