بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٢

3 - نوا

الهى هر دو چشمم كور گردند * اگر من او را كنم از دل فراموش

* * *

اوُنُا كِ دِلِ كباب دَارَن مانِم uno ke dele kabab daran manem * گُلدِسته دَ زير خاك دَارَن مانِم goldeste da zire xak daran manem

اوُنُا كِ زِ دردُ قَم تَمُامِ شوّوُ روُ [ ز ] uno ke ze dardo qam tamome sowvo ru [ z ] * ديده تَرُ سينه چاك دَارَن مانِم dide taro sine cak daran manem

آنان كه دل كباب دارند ماييم * گلدسته در زير خاك دارند ماييم

آنان كه ز درد و غم تمام شب و روز * ديده‌تر و سينه چاك دارند ماييم

* * *

شِما كِ ماره مىپُرسِى كِ چوُنِم sema ke mare miporsey ke cunem * چِ مُرقِ سَر بُريده قَرقِ خوُنِم ce morqe sar boride qarqe xunem

چِ لَاله داق دَارِم وَر دِلِ خُا ce lale daq darem var dele xo * چِ گل‌هاى بِنفشه سَرنِگونِم ce golhaye benafse sar negunem

شما كه ما را مىپرسيد كه چونيم * چو مرغ سر بريده غرق خونيم

چو لاله داغ داريم بر دل خود * چو گلهاى بنفشه سر نگونيم

* * *

را اامَدِيِم اى هَمه را اامَدِيِم ra omadeyem ihame ra omadeyem * را اامَدِيِم چِ زردُ زار اامَدِيِم ra omadeyem ce zardo zar omadeyem

را اامَدِيِم بِ روُىِ خار اامَدِيِم ra omadeyem be ruye xar omadeyem * مَادَر كِ نِيَا ما بِ چِ كار اامَدِيِم madar ke neya ma be ce kar omadeyem

راه آمده‌ايم اين همه راه آمده‌ايم * راه آمده‌ايم چه زرد و زار آمده‌ايم

راه آمده‌ايم به روى خار آمده‌ايم * مادر كه نيست ما به چه كار آمده‌ايم

* * *

افسوُس كِ مَردُمُانِ دُانا رَفتَن afsus ke mardomone dona raftan * شيرى سُخَنُانِ مَجلس اارا رفتَن siri soxanone majles ara raftan