بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٨

2 - رباعى

اوُ يارِ مُنِا كِ مىكُنه اوّدَارى u yare mone ke mikone ow dari * وَر دِستِىِ بِالِ او كَشُم مُلوَارى var desteye bele u kasom molvari

وَر دِستِىِ بِالِ مُا مَكَش مُلوَارى var desteye bele mo makas molvari * مُا بَچِّىِ بَزگَرُم كُنم اوّدَارى mo bacceye bazgarom konom owdari

او يار منست كه مىكند آبيارى * بر دستهء بيل او كشم مرواريد

بر دستهء بيل من مكش مرواريد * من بچّهء برزگرم كنم آبيارى

* * *

كوُيُا دَ بُلَندُ قُلّه‌هايش كَاشى kuyo da bolando qollehayas kasi * قرُبت ره گُرُفتيى كُجا مىبَاشى qorbat re gorofteyi koja mibasi

شوّيُا زِ فَراق تُ نمىخَابُم مُا sowyo ze faraqe to namixabom mo * قُربَت ره گُرُفتيى سَلُامَت بَاشى qorbat re gorofteyi salomat basi

كوه‌ها در بلند و قلّه‌هايش كاشى * غربت را گرفته‌اى كجا مىباشى

شبها ز فراق تو نمىخوابم من * غربت را گرفته‌اى سلامت باشى

* * *