بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٤

1 - دوبيتى

فَراقِت بُرده از مُا زِندِگُانى faraqet borde az mo zendegoni * فَراقِت خُد مُنِ مِسكين چِ كِرده faraqet xod mone meskin cekerde

بُبُرده گوُشتُ و مُنده استُخُانى boborde gusto monde ostoxoni * فراقت كرده رنگم زعفرانى

فراقت برده از من زندگانى * فراقت با من مسكين چه كرده

ببرده گوشت و مانده استخوانى

* * *

گُلِ سُرخُ سِفيدُم كىِ مِيَايى gole sorxo sefidom key meyayi * بِنَفشه بَلگ بيدُم كِى مِيَايى benafse balge bidom key meyayi

تُ گُفتى گُل بِيَايه مُا مِيَايُم to gofti gol beyaye mo meyayom * گُلِ االَم تَمُم شُا كِى مِيَايى gole alam tamom so key meyayi

گل سرخ و سفيدم كى مىآيى * بنفشه برگ بيدم كى مىآيى

تو گفتى گُل بيايد من مىآيم * گُل عالم تمام شد كى مىآيى

* * *

تُ كِ وَر را مِرِى لَنگَر نِدَارى to ke var ra merey langar nedari * مَگَر اشقِ مُره دَر سَر نِدَارى magar esqe more dar sar nedari

مُ خُا اشقِ تُره وَر ديده دَارُم mo xo esqe to re var dide darom * مَگَر كَافَر شِدِى بَاوَر نِدَارى magar kafar sedey bavar nedari

تو كه بر راه مىروى لنگر ندارى * مگر عشق مرا در سر ندارى

من كه عشق ترا بر ديده دارم * مگر كافر شده‌اى ؟ باور ندارى

* * *

سَرِ راهِت نِشينُم تا بِيَايى sare rahet nesinom ta beyayi * بِ قُربُانِت كُنُم هر چِ كِ مَايى be qorbonet konom harce ke mayi

بِ قُربُانِت كُنُم هم مَالُ هَم جُا be qorbonet konom ham malo ham jo * بِ شَرتِا كِ بِ سَر وَختِ مُا اايى be sarte ke be sarvaxte mo ayi

سر راهت نشينم تا بيايى * به قربانت كنم هرچه كه خواهى

به قربانت كنم هم مال و هم جان * به شرطى كه به سر وقت من آيى

* * *