بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٨١

1 - دوبيتى

فَلَك دَر گَردَنُم زنجير دَاره falak dar gardanom zanjir dare * فلك از گَردَنُم زنجير وَردار falak az gardanom zanjir vardar

كِ قُربَت خاك دُامنگير دَاره ke qorbat xake domangir dare * غريبى سخت مرا دلگير دارد

فلك در گردنم زنجير دارد * فلك از گردنم زنجير بردار

كه غربت خاك دامنگير دارد

* * *

از ينجه تا بِ بِرجَن سِ گُداره az inje ta be berjan se godare * گُدارِ اوّلى نقشُ نگاره godare avvali naqso negare

گُدارِ دُوّمى شوقِا وُ امّيد godare dovvomi sowqe vo ommid * گُدارِ سِوّمى ديدنِ ياره godare sevvomi didane yare

از اينجا تا به بيرجند سه گُدار است * گُدار اوّلى نقش و نگار است

گدار دوّمى شوق است و اميّد * گدار سوّمى ديدن يار است

* * *

الا دُختر نِمِشنَاسى خُداره ala doxtar nemesnasi xodare * پِرِيشُا كِردِيى زُلفُن سِياره peryso kerdeyi zolfon seyare

هَنُو دُندُانِ هَف سَاله ر نِكَندى hanu dondone haf sale r nekandi * نِشانه مىزنى مُرقن هَوا ره nesone mizani morqon havare

الا دختر نمىشناسى خدا را * پريشان كرده‌اى زلفان سياه را

هنوز دندان هفت ساله را نكندى * نشانه مىزنى مرغان هوا را

* * *

قَريبى بَد نِيِا بَدنُامِا دَاره qaribi bad neye badnome dare * قريبى بَد نِمازِ شُامِا دَاره qaribi bad nemaze some dare

سَرِ راهِ قَريبُا رِ مگيرِى sare rahe qaribo re magirey * قَريبِا بُر وَطن پِيقُامِا دَاره qaribe bor vatan peyqome dare

غريبى بد نيست بد نامى دارد * غريبى بَد نماز شامى دارد

سر راهِ غريبان را مگيريد * غريب است براى وطن پيغامى دارد