بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٢

1 - دوبيتى

مَكُ [ ن ] چَادِر بِ سَر گرم اايه هَالا mako [ n ] cader be sar garm aye hala * بِيا دُگمانِ گِربُن خُا تُ وا كُ [ ن ] beya dogmane gerbon xo to va ko [ n ]

انارُن سينَكُن تُ شوُ هُوِيدا anaron sinakon to su hovey da * چنو كه مىروى بر كوچه بالا

مكن چادر به سر گرم است حالا * بيا دكمه‌هاى گريبان خود را تو باز كن

انارىهاى سينه‌هايت شود هويدا

* * *

سِ پِن روُزَا كِ دوُرى از بَرِ مُا se pan ruza ke duri az bare mo * تُ تا رفتى بِرَف [ ت ] هوُش از سَرِ مُا to ta rafti beraf [ t ] hus az sare mo

اگَر وَرگَردِىُ اايى بِ پيشُم agar vargardiyo ayi be pisom * نِخِى دى [ د ] تُ مَگَر خَاكِستَر مُا nexey di [ d ] to magar xakestare mo

سه پنج روز است كه دورى از بَرِ من * تو تا رفتى برفت هوش از سرِ من

اگر برگردى و آيى به پيشم * نخواهى ديد تو مگر خاكستر من

* * *

نِگارِا دَ سَفَر دَارُم خُدايا negare da safar darom xodaya * چَشُا وَر راهُ دَر دَارُم خُدايا caso var raho dar darom xodaya

الا مَردُم نمىدُانِى بِدانِى ala mardom namidoney bedoney * چِ خوّيُا كِ دَ سَر دَارُم خدايا ce xow yo ke dasar darom xodaya

نگارى در سفر دارم خدايا * چشمان بر راه و در دارم خدايا

الا مردم نمىدانيد بدانيد * چه خوابها كه در سر دارم خدايا

* * *

انار وَر رُوىِ گُوشتِ داق خُابِا anar var ruye guste daq xobe * اروُس‌بَازى بِ توى باق خُابِا arus bazi be tuye baq xobe

براى خُفت و خوّىِ مَردِ جَاهِل baraye xofto xowye marde jahel * زَنِ سرخ و سفيد و چاق خُابِا zane sorxo sefide caq xobe

انار بر روى گوشتِ داغ خوبست * عروس بازى به توى باغ خوبست

براى خفت و خواب مرد جاهل * زن سرخ و سفيد و چاق خوبست