بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٦
32 - پراكنده و گوناگون :
اگر كسى نقص يا عيب كسى را بگويد انگشت كوچكش را با آب دهان تر مىكند و به نك بينى خود مىزند .
اگر كسى نقص يا عيب بسيار بد و بزرگ كسى را بگويد انگشت شست و اشارهء يك دستش را باز مىكند و آنها را روى لبانش مىگذارد و دوباره جهت انگشتها را عوض مىكند و بر لبها مىگذارد و مىگويد : " فال بد بر خود او " .
اگر گوسفندى را كه سر مىبرند روده‌اش پر باشد دليل آنست كه سال خوبى در پيش است .
اگر مگس توى استكان چاى بيفتد شفابخش است .
بو كردن گل ختمى چشم‌درد مىآورد .
تخم مرغ سياه خانگى خاصيت دارد .
در ميان دانه‌هاى انار يك دانه بهشتى است ، هركس آن را بخورد به بهشت مىرود .
دود به طرف آدم پولدار مىرود .
زهر نيش زنبور براى هفت بيمارى و دردهاى استخوانى مفيد است .
شپش غريبه از عقرب ( گزدم ) بدتر است .
عدد سيزده " نحس " است و بجاى آن مىگويند : " زياده " .
غذا خوردن در ظرف سفالى عقل را كم مىكند .
كرّه‌اسب دنبال مادرش راه مىرود و كرّه‌خر پيشاپيش مادرش ، بچّه‌اى كه جلوتر از بزرگتر خود حركت كند بداصل است .
مگس نجس نيست ولى آشوب دل و دل‌شوره ( دل مالا
del mala
) مىآورد .
هرچه دو بشود سه مىشود يا هيچ دويى نيست كه سه نشود .