بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٤

12 - استا قلامسى پيش بيا esta qolomesey pis beya ( استاد غلامحسين پيش بيا ) :

مقصد مىرسيد برندهء مسابقه شمرده مىشد .

12 - استا قلامسى پيش بيا esta qolomesey pis beya ( استاد غلامحسين پيش بيا ) :

12 - استا قلامسى پيش بيا

esta qolomesey pis beya

( استاد غلامحسين پيش بيا ) :

اين بازى و سرگرمى ويژهء پسران بزرگ و جوان بود . براى اجراى اين بازى دو استخوان بالاى كفشك سم پاچهء گوسفند تهيّه مىكردند و در هركدام دو سوراخ - يكى در بالا و ديگرى در پايين آن - ايجاد مىنمودند . در سوراخ پايين يكى قطعهء چوب كوتاه و باريك و محكمى ( تقريبا به اندازهء يك چهارم چوب كبريت ) فرو مىكردند و استوار مىنمودند . از سوراخهاى بالايى آن دو استخوان ، نخى تابيده و باريك يا يك موى كلفت دم اسب مىگذراندند و استخوانها را مانند دو مهره در آن مىكشيدند و آويزان مىكردند ، بعد دو سر اين نخ يا مو را - كه سى تا چهل سانتىمتر طول داشت - با دو دست مىگرفتند و با تكانهاى مخصوصى كه به آن مىدادند استخوانها را به جنبش در مىآوردند و پس و پيش مىبردند چنان‌كه گاهى به‌هم نزديك و گاهى از هم دور مىشدند و گاه چنان به‌هم نزديك مىگرديدند كه آن چوب كه در سوراخ پايينى يكى فرو كرده بودند در سوراخ پايينى استخوان ديگر داخل مىشد و فرو مىرفت و باز با تكان دادن نخ آنها را جدا مىكردند . كسى كه اين عمل را انجام مىداد مرتّبا اين سخنان آهنگين را تكرار مىنمود :

" استا قلامسى پش بيا

esta qolomesey pes beya

" ( استاد غلامحسين پيش بيا ) .

استا قلامسى پش بيا

esta qolomesey pes beya

( استاد غلامحسين پيش بيا ) .

" اهاى پش بيا ، پش بيا ، پش بيا

ahay pes beya pes beya pes beya

( آهاى پيش بيا ، پيش بيا ، پيش بيا ) .

اهاى پش بيا ، پش بيا ، پش بيا

ahay pes beya pes beya pes beya

( آهاى پيش بيا ، پيش بيا ، پيش بيا ) .

" استا قلامسى تونجه ك

esta golomesey tunje ko

" ( استاد غلامحسين تويش كن ) .

" استا قلامسى تونجه ك

esta golomesey tunje ko

" ( استاد غلامحسين تويش كن ) .

" اهاى تونجه ك ، تونجه ك ، تونجه ك

ahay tunjeko tunjeko tunjeko

( آهاى تويش كن ، تويش كن ، تويش كن ) .

" اهاى تونجه ك ، تونجه ك ، تونجه ك

ahay tunjeko tunjeko tunjeko

( آهاى تويش كن ، تويش كن ، تويش كن ) .

در وقتى كه بازيگر اين بازى را انجام مىداد بچّه‌ها و نوجوانان كه گرد او جمع شده بودند با كف‌زدن سخنان او را تكرار مىكردند و مىخنديدند و هر وقت آن دو استخوان بهم