بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٣

11 - اسپ‌بازى asp bazi ( اسب‌بازى ) :

مىنمودند و مىخوابانيدند و . . . با اين بازىها هم سرگرم مىشدند و هم تمرين زندگى و " بچّه دارى " مىكردند .

10 - ازچ مترسى azce metarsi ( از چه مىترسى ؟ ) :

10 - ازچ مترسى

azce metarsi

( از چه مىترسى ؟ ) :

يكى از كارهايى كه بزرگترها براى سرگرم كردن و گذراندن وقت بچّه‌ها - و نيز براى آن كه ترس آنان را از بين ببرند - مىكردند اين بود كه بچّه را روى زمين روبروى خود مىنشاندند و او را مخاطب قرار داده از وى پرسشهايى مىكردند و او به هركدام پاسخى مىداد . " سؤال و جوابها " از اين قرار بود :

سؤال : جواب :

- " از چ مترسى ؟

az ce metarsi

( از چه مىترسى ؟ ) از هچّى

az hecci

( از هيچ‌چيز ) .

- با بلند كردن انگشت شست : " از اى مترسى ؟

az i metarsi

" ( از اين مىترسى ؟ ) نه

ne

( نه ) .

- با نشان دادن چيزى : " از او مترسى ؟

az u metarsi

" ( از او / آن مىترسى ؟ ) نه

ne

( نه ) .

( اين سؤال با نشان دادن چيزهاى مختلف و يا نام بردن برخى حيوانات چند بار تكرار مىشد ) .

- سنگ ااسيا كل كنن گردن ت اندازن مترسى ؟

sange asiya kol konan gardan to endazan metarsi

" ( سنگ آسيا [ را ] سوراخ بكنند و گردن تو بيندازند مىترسى ؟ ) نه

ne

( نه ) .

ناگهان " بزرگتر " دو دست خود را بهم مىزد و طبعا كودك تكانى مىخورد و بيم‌زده مىشد و او بلافاصله مىگفت :

" ديدى مترسى :

" didi metarsi

، " هج وخ بنترسى

hej vaxbenetarsi

( هيچ وقت نترسى ) .

و با اين جمله " بازى " تمام مىشد .

11 - اسپ‌بازى asp bazi ( اسب‌بازى ) :

11 - اسپ‌بازى

asp bazi

( اسب‌بازى ) :

اين بازى ويژهء پسربچّه‌هاى پنج تا هفت ساله بود . هر پسربچّه چوب نسبة درازى - به قطر تقريبى سه سانتىمتر و طول تقريبى دو متر ( مانند دستهء بيل ) تهيّه مىكرد و بند يا ريسمانى باريك به سر كلفت‌تر آن چوب مىبست و سر ديگر بند را به دست مىگرفت و دو پاى خود را در دو طرف چوب قرار مىداد و مىايستاد . چوب " اسب " آن بچّه و " بند " " لگام اسب " و خودش " سواركار " آن " اسب " بود . بچّه‌ها وقتى كه " اسبهاى " خود را بدين ترتيب آماده مىكردند " سوار " مىشدند و مسابقه مىدادند و به شيوهء دويدن " اسب " شروع به دويدن مىكردند و چوب را در ميان پاهايشان همراه خود مىكشيدند و پيوسته آن " لگام " را تكان مىدادند و تا مقصد تعيين‌شده " اسب‌سوارى " و " اسب‌دوانى " مىكردند . هر بچّه كه زودتر به