بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٣

27 - لباده lebade ( لبّاده ) :

ويژهء كارگران و كشاورزان و روستاييان بود .

2 - 26 - بافتنى baftani ( بافتنى ) :

2 - 26 - بافتنى

baftani

( بافتنى ) :

اين نوع كلاه را معمولا از نخ پشم به رنگهاى مختلف مىبافتند و گاهى به آن « كلاكش

kola kas

هم مىگفتند يعنى « كلاه‌كشى » .

3 - 26 - پوستى pusti ( پوستى ) :

3 - 26 - پوستى

pusti

( پوستى ) :

اين كلاه از پوست بزغالهء نوزاد يا گوسفند كه آن را « خورش » مىدادند درست مىكردند و معمولا در زمستانها از آن استفاده مىنمودند .

4 - 26 - دوختنى duxtani ( دوختنى ) :

4 - 26 - دوختنى

duxtani

( دوختنى ) :

از برخى پارچه‌ها به‌ويژه از فاستونى ، ماهوت ، مخمل و . . . كلاه‌هايى مىدوختند .

كلاه‌دوزى پيشه‌اى معتبر و محترم بود . اين نوع كلاه‌ها را بيشتر طبقات متوسّط و برخوردار و اعيان بر سر مىنهادند .

5 - 26 - مقوّايى moqavvayi ( مقوايى ) :

5 - 26 - مقوّايى

moqavvayi

( مقوايى ) :

اين نوع كلاه را از مقوّا و گرد مىساختند و روى آن را با پارچه مىپوشاندند و داخل آن را هم آستر مىنمودند .

6 - 26 - نقابدار neqabdar ( نقابدار ) :

6 - 26 - نقابدار

neqabdar

( نقابدار ) :

در اوايل دورهء پهلوى نوعى كلاه مقوّايى كه نقابى در جلو داشت معمول گرديد . اين كلاه را خود رضا شاه بر سر مىنهاد و به « كلا پالوى

kola palavi

» ( كلاه پهلوى ) معروف بود .

7 - 26 - دوره‌دار dowredar ( دوره‌دار ) :

7 - 26 - دوره‌دار

dowredar

( دوره‌دار ) :

از اواسط دههء دوم اين سده استفاده از « شاپو

chapeau

» ( كلاه لبه‌دار ) معمول شد كه هنوز هم استفاده از آن متروك نشده است .

27 - لباده lebade ( لبّاده ) :

27 - لباده

lebade

( لبّاده ) :

واژه « لباده » در گويش بيرجند « لباده

lebade

» و « لبّاده » تلفّظ مىشود و به بالاپوشى بلند و نسبتا گشاد اطلاق مىگردد كه از پارچه‌هاى معمولى دوخته مىشود و بيشتر طبقات متوسّط