حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٥

كتاب كتبه الى بغداد مع نسخة تصنيفه انفذه عند الامام « 7 » الاجل الاوحد برهان الدين « 8 » ابى الحسن على بن ناصر الغزنوى « 9 » يعرف « 10 » ببريان‌گر « 11 »

عهدهاى قديم را ياد آر * حق نان و نمك فرومگذار « 1 »

اين كتابى كه گفته‌ام در پند « 2 » * چون رخ حور دلبر و دلبند

گرچه بسيار ديده‌اى تاليف * هيچ ديدى بدين صفت تصنيف

انس دلهاء عارفان سخن « 3 » * تازه و بامزه « 4 » نه بىسر و بن

هرچه دانسته‌ام ز نوع علوم * كرده‌ام جمله خلق را معلوم

آنچه نصّ است و آنچه اخبارست * وز مشايخ هرآنچه آثارست

اندرين نامه جملگى جمع است * مجلس روح « 5 » را يكى شمع است

ملكوت اين سخن چو برخوانند * حرز و تعويذ خويش گردانند « 6 »

عاقلان را « 7 » غذاى جان باشد « 8 » * عارفان را « 9 » به از روان باشد « 10 »

ساحرى كرده‌ام درين معنى * زان كجا عقل دادم اين فتوى

گر تبجح بدين كنم شايد * زين سخنها كه جان « 11 » برآسايد

يك سخن زين و عالمى دانش * همچو قرآن پارسى خوانش « 12 »

روح را سال و ماه همچو غذاست « 13 » * دل مجروح را بسان شفاست « 14 »

من چه گويم تو خود نكو دانى * كه نگردم خجل چو برخوانى

مر خرد « 15 » را نسيم اوست چو گل * نه چو ديگر حديث بانگ دهل

روز بازار فضل و علم مفيد * عرصهء « 16 » علم و عالم توحيد

همچو دوشيزه دخترى « 17 » زيبا * بجمال و بها چو ماه سما

بحلى « 18 » و حلل چو گردن حور * دست نااهل دار يا رب دور

عدّتى مىشناسم اين « 19 » را من * پيش ايزد مهيمن ذو المن

( 1 ) - ذ : نگذار ( 2 ) - ط : در پند ، م : دربند ( 3 ) - چ : سخن ، م : به سخن ( 4 ) - ل : بامزه ، م : بامژه ( 5 ) - ط : عقل ( 6 ) - چ : خويشتن دانند ( 7 ) - ط : عقلا را ( 8 ) - ض : جانست اين ( 9 ) - چ : فضلا ( 10 ) - ض : روانست اين ( 11 ) - چ : زين سخن جانها ( 12 ) - ط : دانش ( 13 ) - چ : غذيست ، ض : غذى ( 14 ) - چ : شفيست ، ض : شفى ( 15 ) - چ : كه خرد ( 16 ) - ط : عرصه ، م : غصه ( 17 ) - ل : دختر ( 18 ) - ط : بحلى ، م : در حلى ( 19 ) - ط : دانم اين سخن