حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٢

حكايت « 1 »

ايها الناس روز بىشرميست * نوبت شوخى و كم‌آزرمى است

عادت و رسم روزگار بدست * خاصه با آنكه خاصهء خرد است

زانكه اهل زمانه نااهلند * شحنهء ظلم و قاضى جهلند

هركه را روزگار مسخره كرد * نامش اندر ميان ما سره كرد

جز برندى و جز به قلاشى * خرّم و شادمان تو كى باشى

دانش‌آموزى و هنرورزى * نزد اين مردمان جوى نرزى

قيمت و قدر و جاه اين ايام * از قفا دان و خنده و دشنام

مرد آزاده خستهء چرخ است * نان آزاده بر دگر نرخ است

اندرين تنگ آشيان كه منم * در غم نان و آب و پيرهنم

بىخبر زانكه مادر گردون * كفنت « 2 » را همىزند صابون

پيشهء چرخ مردم‌آزاريست * صنعت روزگار خونخوارى است

شير گردون چو گربه دارد كيش * خورد از مهر خون بچهء خويش

ملك‌الموت داده دربندان * حصن عمر ترا و تو خندان

آخر از لاله چند آموزى * دل سياهى و چهره‌افروزى

هيچ از حادثات ننديشى * كى كند با تو يك زمان خويشى

تا تو دربند زرق و تلبيسى * در سقر يار غار ابليسى

دست از رنگ و بوى دهر بدار * چند جوئى چو كركسان مردار

همچو عنقا ز خلق عزلت گير * تات نكشند در قفس بزحير

چند گوئى چو طوطى از هر در * سخن اندر قفس بسوى شكر

من كه بر گلبن سخن شب و روز * بلبلان را كم نوا آموز

چون شترمرغ در بيابانم * بود از سنگ تافته نانم

( 1 ) - ابيات اين صفحه كه با همين عنوان « حكايت » آمده فقط در نسخهء عكسى - س - است و در نسخ ديگر نيست ( 2 ) - ظ : كفنم