حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٧١٥

فى بيان حاله و حسب احواله رحمة الله عليه

كردى از نيستى به من نسبش * ديو قرآن پارسى لقبش

گويمت گر كنى ز من تو سؤال * اين نكوتر بسى كه سبع « 1 » طوال

پس علىرغم جاهليت را * وز پى مردى و حميّت را

با روان و خرد بياميزش * بر در كعبهء دلاويزش

تن ز نقشش « 2 » همىبيابد جان * جان ز مغزش همى ببندد « 3 » كان

فضلا متفق شدند برين * كه كلامى گزيده « 4 » نيست جز اين

خط اوراق « 5 » اين سخن گه رنگ * سيه و خوش‌دلست چون شه رنگ

آفتابيست اين سخن كز عزّ « 6 » * در تراجع نيوفتد هرگز

هركه اين بشنود به گوش « 7 » از دور * لحن داود ظن برد ز زبور « 8 »

سر بسر حكمت و مواعظ و پند * بنده را پند و رند را ترفند

شعر من صورت روان بدنست * خط من خامش شكر سخن است

هرك را اندرين دو جهل و شكيست * شعر من جانش را يكى و يكى است « 9 »

در سرائى كه مكر و فن دارد * تازگى « 10 » گفتهاى من دارد

لذتى دارد اين سخن تازه * كه به خوبى گذشت از اندازه

برسانيده‌ام سخن بكمال * مىبترسم كه راه يافت زوال

چون به‌غايت رسد سخن بجهان * زود آيد در آن سخن نقصان

بيتى از شعر من سوى بدحال * كم نباشد ز بيست « 11 » بيت المال

گرچه در « 12 » غفلت اندرين سى سال * دفتر من سياه كرد خيال

اين سخنها ز كاتب چپ و راست * عذر سيصد هزارساله « 13 » بخواست

( 1 ) - ب : ز سبع ( 2 ) - ل : تن ز نفسش ( 3 ) - س : ببيند ( 4 ) - ل : گذشته ( 5 ) - چ : خط و اوراق ، م : خط اوراق ، س : خط وراق ( 6 ) - ب : نظم من كز عز ، س : اين سخن معجز ( 7 ) - ل : حديث ( 8 ) - ل : بزبور ( 9 ) - م : هر كرا جان به درد جهل شكست * شعر من جانش را بهم پيوست ( 10 ) - ذ : نازكى ( 11 ) - چ : ز بيت ( 12 ) - ل : از غفلت ( 13 ) - ل : سال