حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٩

الباب التاسع فى الحكمة و الامثال و مثالب شعراء المدّعين و مذمّة الاطباء و المنجمين فصل فى بيان سبيل السعادة و الطريق المستقيم

الباب التاسع فى الحكمة و الامثال و مثالب شعراء المدّعين و مذمّة الاطباء و المنجمين فصل فى بيان سبيل السعادة و الطريق المستقيم

الباب التاسع فى الحكمة و الامثال و مثالب شعراء المدّعين و مذمّة الاطباء و المنجمين فصل فى بيان سبيل السعادة و الطريق المستقيم

چون تو بر ذره‌اى حساب كنى * ور به شبهت بود عتاب كنى

ور حرامى بود عذاب دهى * روز محشر بدان « 1 » عقاب دهى

كى پسندى ز بنده ظلم و خطا « 2 » * ور تو رانى « 3 » چرا دهى تو جزا

چون حوالت كنم گنه به قضا * گفته در نامه كفر لا يرضى

خود گنه مىكنيم و داده « 4 » رضا * پس حوالت كنيم سوى قضا

اى ترا راه « 5 » گشته راى و قياس * بتر از راه و راى خود مشناس « 6 »

راه دينست محكم تنزيل * شرح آن مرتضى دهد « 7 » تأويل

جز از اين جمله ترّهات شمر * كار خود كن بقول كس منگر

پادشاها مرا بدين بمگير * خود كنم « 8 » خود كشم جز او زحير « 9 »

در صفات تو ظلم نتوان گفت * با سگى در جوال نتوان خفت

ره نمودى رسل فرستادى * بر تو جائز كجاست بيدادى

گر تو بر بنده كفر خواسته‌اى * وز مكافات آن نكاسته‌اى

اين معانى بظلم « 10 » شد منسوب * اى منزّه ز ظلم و جور و عيوب « 11 »

آنچه ما را بظلم شد باره * بود از نفس شوم امّاره

او ترا راه راست بنمودست * گر تو بر ره روى ترا سودست

گر به بد نفس تو شود مايل * اينت ظلمى عظيم و بس « 12 » هايل

آنكه او از تو راستى خواهد * گويدت گر بدى كنى شايد

( 1 ) - ذ : بر آن ( 2 ) - ل : جفا ( 3 ) - كم : راندى ( 4 ) - م : داد ( 5 ) - ل : روى ( 6 ) - ض : راى راى خود بشناس ( 7 ) - ط : كند ، ض : شرع از مصطفى دهد ( 8 ) - ل : خود كشم ( 9 ) - ط : عذاب سعير ( 10 ) - ذ : بعلم ( 11 ) - ل : و جور عيوب ( 12 ) - ط : عظيم بس