حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٦١٤

در مدح خواجهء عميد ظهير الملك « 6 » ابى نصر احمد بن محمد الشيبانى « 7 »

هر سخن كز زبان « 1 » شاه آمد * در دل خواجه‌اش پناه آمد

گشته « 2 » اسرار ملك معلومش * سرّ سلطان بجمله مفهومش

جود او را كرانه پيدا « 3 » نيست * چون سخايش سحاب و دريا نيست

باد لطفش بزيده بر كشور * نار عنفش بحار « 4 » كرده شرر

كف او « 5 » بر سحاب رجحان كرد * بحر را صد هزار تاوان كرد

چرخ را نسبت ويست قديم « 6 » * دهر « 7 » را هيبت ويست عظيم

نيست در مملكت چنو يك تن * گاه تدبير و راى و گاه سخن

واقف راز شهريار بدل * در دلش راز مملكت حاصل

سال و ماه از شد آمد « 8 » زوّار * چون حرم گشته بر صغار و كبار

همه با كام دل قرين گشته * همه با ساز و اسب و زين گشته

حزم او همچو خط او ز جلال * سحر او همچو مال اوست حلال

گر به كار افكند نهان را او « 9 » * مايه بخشد همه جهان را او « 10 »

علم ظاهر چو خنده كرده عيان * سرّ باطن چو غمزه گفته « 11 » نهان

خط او شكل زلف حور بود * هرچه عيبست ازو نفور بود

نور رويش حديقهء حذقست « 12 » * خط خطش حظيرهء صدقست

خط او « 13 » خطهء معانى بكر * نام او نامهء مبانى ذكر

قلمش چون معانى انگيزد * نقشبند معالى آميزد « 14 »

خط و معنى وى ز « 15 » ظلمت و نور * هست چون زلف حور بر رخ « 16 » حور

هر سوادى ازو بياض ملك « 17 » * هر بياضى ازو سواد فلك « 18 »

( 1 ) - چ : دهان ( 2 ) - ب : گشته ، م : گشت ( 3 ) - چ : اگر نه پيدا ( 4 ) - م : بخار ، ض : بحار ( 5 ) - چ : گفت او ( 6 ) - ب : نيست چون راز شاه كوه جسيم ، چ : نيست چون راى شاه . . . ( 7 ) - ب : مهر را ( 8 ) - ذ : از شد آمد ، م : بر شد آمد ، چ : مه از شد آمد ( 9 ) - ب : او كند نهان او را ، ب : كه به كار افكند . . . ( 10 ) - ب : جهان او را ( 11 ) - ب : كرده ( 12 ) - ب : حدق است ( 13 ) - م : اوى ( 14 ) - پ : معانى انگيزد ، ل : معانى آميزد ( 15 ) - چ : خط او معنى وز ( 16 ) - ل : در رخ ( 17 ) - ب : بياض فلك ( 18 ) - ب : رياض ملك