حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٤

حكايت در آنكه پادشاه را دل در هوا نبايد بستن

نه بگفته است « 1 » صادق‌الوعدى * كاقتدوا بالذين من بعدى

چون بصدق و بعدل هر دو بهم * عقد بستند كار شد محكم

هر دو يكتا شدند از پى سود « 2 » * بىزيان « 3 » اقتدا درست نمود « 4 »

نه بمانده است زنده جاويدان * جور مروان و عدل نوشروان

ملك دو جهان به زير پاى « 5 » آرى * گر هوا را ز دست بگذارى « 6 »

هركه پرهيزگار و خرسندست * تا دو گيتى است او خداوندست

چون خرد افسر و تقى شد « 7 » گاه * خواندت جبرئيل شاهنشاه

حكايت در آنكه پادشاه را دل در هوا نبايد بستن

حكايت در آنكه پادشاه را دل در هوا نبايد بستن

يافت شاهى كنيزكى « 8 » دلكش * شاه را آن كنيزك آمد خوش

هم در آن لحظه‌اش به آب « 9 » افكند * گفت شه خوب نايد اندر بند

كه چو بگشاد زو بلات « 10 » بود * شه چو دربند ماند مات بود

گفت شه دست برده در دل « 11 » خويش * نگذارم دو پاى در گل خويش

اين « 12 » كنيزك روان من بربود * در زيانم « 13 » درآرد از پى سود

پيش تا غرقه گردد از وى تن « 14 » * غرقه گردانمش به دريا من

تا برد نقش رويش آب « 15 » صواب * من برم نقش روى او از آب « 16 »

آنكه « 17 » آتش برآرد از جگرم * من به آبش « 18 » چرا فرونبرم

آنكه « 19 » بر من خورد « 20 » به زشتى شام * من خورم به روى از هلاكش بام « 21 »

( 1 ) - ب : نه بگفتست ، س ، م : نه بگفت اصل ( 2 ) - ل : جود ( 3 ) - ل : بىزيان ، م : بىزبان ( 4 ) - چ : نبود ( 5 ) - چ : دو جهان را به زير پاى ، ب : به زير راى ( 6 ) - ب : به زير پاى آرى ، ر : فرود پاى آرى ( 7 ) - م : هوا شد ، ب : تقى شد ( 8 ) - ل : كنيزك ( 9 ) - س : لحظش اندر آب ، چ : لحظه اندر آب ( 10 ) - م : روبلات ، ذ : زوبلات ، ب : بىثبات ، چ : بىبرات ، ل : زربلات ( 11 ) - ب : بر دل ( 12 ) - اين ، م : آن ( 13 ) - ب : بزيانم ، ض : از زيانم ( 14 ) - ذ : از پى تن ( 15 ) - ب : نقشش آب روى ، ذ : نقش آب روى ( 16 ) - س : او هم از آب ( 17 ) - ر : كآنكه ، ب : وانكه ( 18 ) - س : من به آبش ، م : من به آتش ( 19 ) - ب : و آنكه ( 20 ) - ل : بر من پزد ( 21 ) - ل : نام