حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٠
در بينوائى و فقر دبيران گويد
پس عطا بخشدش گه و بيگاه * زانكه « 1 » باشد گزين خلق إله
خواجه را كز ملك عطا نبود * دان كه در راى بىخطا نبود
مملكت را ثبات در خردست « 2 » * بىخرد مرد همچو غول و ددست « 3 »
بينوا گر خطا كند تدبير * تو خطاى ورا « 4 » ببخش و مگير
در بينوائى و فقر دبيران گويد
در بينوائى و فقر دبيران گويد
ور دبير از تو بينوا باشد « 5 » * دان كه تدبيرها خطا باشد « 6 »
هركجا كور ديدبان باشد * لا جرم گرك سر شبان « 7 » باشد
عقل خندد به زير دامن در « 8 » * بر كرخسك « 9 » و كور « 10 » سوزن‌گر
ببرد آب عالم ابرار « 11 » * مدحت پادشاه آتش‌خوار
عالم عامل و شه عادل * ملك و دين راست اين دل و آن ظل
شاه با صدق آشنا باشد * صدر او صفهء صفا باشد
از خطاها « 12 » دلش جدا باشد * شحنهء شرع مصطفى باشد
تا « 13 » اولوالأمر لايقش گردد * كار خافى « 14 » حقايقش گردد
شير هنگام صيد ظلم نكرد * يك شكم زان شكار بيش نخورد
گرچه گردد اسير آز و نياز * بسر صيد كرده نايد باز
عادل و كم‌طمع « 15 » بملك سزاست * طامع و ظالم از خداى « 16 » جداست
دين و دولت بشرع و شه زنده‌ست * زين دو شين آن دو دال پاينده‌ست
( 1 ) - ت : آنكه ( 2 ) - خ : از خردست ( 3 ) - ل : ديو و ددست ( 4 ) - چ : تو خطا كرده را ، ب : تو خطاى ورا ، م : تو خطا كردهء ( 5 ) - ب : ماند ( 6 ) - ى : با خطا راند ، ب : خطا ماند ، ل : خطا داند ( 7 ) - ل : گرگشان شبان ( 8 ) - ى . دامن پر ، م : دامن تر ، ت : دامن در ( 9 ) - ب : بر كر حسك ، م : بر كر خشك ( 10 ) - م : كو ، ر : كور ( 11 ) - چ : عالم و ابرار ، م : عالم ابرار ( 12 ) - ب : گز خطاها ، م : از خطاها ( 13 ) - م : تا الوا ( 14 ) - ت : كار خافى ، م : كار حافى ( 15 ) - ل : عادل كم‌طمع ، خ : عالم و كم‌طمع ( 16 ) - ب : از خداى ، م : از مراد