حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣

فى ذم الطمع و الحرص

كان فتيله « 1 » كه برفروزندش * تا نشد تافته نسوزندش

آن بناشد ولى « 2 » كه چون سرخاب * رود از بهر آبروى بر آب

ولى آنست « 3 » كو ز خود بجهد * پاى بر آبروى « 4 » خويش نهد

ورنه او آب را هوا دارد « 5 » * دل او بىكله قبا دارد « 6 »

گرچه خود را به آب بسپارد « 7 » * مرهبا را هوا « 8 » نگهدارد

گر بد و نيك و مهر و كين باشد * هرچه جز دين حجاب دين باشد

در ره دين تنت حجاب تو است * هستى تو برت نقاب تو است

هستى خويش را « 9 » زره برگير * تا شوى بر نهاد هستى مير

بيخودان را ز خود چه فائده است * عشق و مقصود خويش بيهده است « 10 »

بىخودى ملك لايزالى دان * ملكتى نسيه نيست « 11 » حالى دان

هركه مقصود را طلبكار است * در ره صدق سخت بيكار است

دل ز مقصود خويشتن برگير * حكم را باش و كارت از سر گير

نشوى بر نهاد خود سالار * به نماز و به روزهء بسيار

زانكه هرچند كرد برگردى * زين دو هر لحظه خواجه‌تر گردى

گر همى لكهنت « 12 » كند فربه * سير خوردن ترا ز لكهن « 13 » به

صفت دوستان هرجائى * چيست جز تيرگى و رعنائى

دوستان را رسد كه در ره راز « 14 » * تيره‌رائى كند بر غماز

( 1 ) - س : پليته ( 2 ) - س : دلى ( 3 ) - س : دل چو دانست ، خ ، مرد آنست ، ب : دل نه ز آنست ( 4 ) - س - بر آب روى ، ب : بر آرزوى ( 5 ) - س : هبا دارد ، ذ : هوا داند ( 6 ) - س : زانكه اندر هوا نگه دارد ، ذ : قبا داند ، ى : مرهبا را هوا نگه دارد ، چ : بر هوا راه را ( 7 ) - س : نسپارد ( 8 ) - س : بر هوا راه را ( 9 ) - ى : خويشتن ( 10 ) - س : بيخودان را ز عشق فائده است * عشق و معشوق خويش مائده است ( 11 ) - ب : ملكت نسيه نى كه ( 12 ) - ب : لنكهنت ( 13 ) - پ : لنكهن ، ذ : لنكن ، س : ولكهن ( 14 ) - پ : ناز