حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٧

اندر صفت بيابان گويد

هم سلامت بود مرا ز شرش * هم به خود نبود از بطر نظرش

اندر موعظت و نصيحت گويد

اندر موعظت و نصيحت گويد

صحبت زيركان چو بوى از گل * عظت « 1 » ناصحان چو طعم از مل

بىغرض پند همچو قند بود * با غرض پند پايبند بود

در مشام خرد چه زشت « 2 » آيد * هر نسيمى كه نز بهشت « 3 » آيد

بهر اندام دادن اوباش * دل چو سندان زبان چو سوهان « 4 » باش

بشناسى ز راه ديدهء روح * فاتحهء دين چو روى داد فتوح

وسعت آنجا كه راه يزدانست « 5 » * تنگى اينجا « 6 » كه بند انسانست « 7 »

انّ فى ديننا بخوان و بمان « 8 » * فى كبد را بر آن و تيز بران « 9 »

راه يزدان ره فراخ آمد * گلشن و بوستان « 10 » و كاخ آمد

هر مشامى كزين « 11 » نسيم بهشت * نتواند شنيد باشد زشت

اندر صفت بيابان گويد

اندر صفت بيابان گويد

تنگى راه را صفت بشنو * در رهى « 12 » نازموده خيره مرو

ره چو سوفار و خار چون پيكان * مار رنگين در و چو تو ز كمان

تيز و گريان كنندت « 13 » از گرما * امّ غيلان او چو ابن ذكا

خاره « 14 » در تف او چو خارهء سبك « 15 » * شوره بر سنگ او چو شاره تنك « 16 »

مرده خاكش ز هجر بىآبى « 17 » * كفنش كرده شوره « 18 » سيمابى

مهمهش با مهابت ارقم * چون دم ابيض و دل بلعم

( 1 ) - پ : عترت ( 2 ) - ب : نه زشت آيد ( 3 ) - ب : از بهشت ، ذ : بر بهشت ( 4 ) - ك : دل چو سوهان زبان چو سندان ، ل : زبان سوسن ( 5 ) - م : يزدانيست ( 6 ) - ل : ضيعت آنجا ( 7 ) - ب : انسانيست ( 8 ) - بدان ( 9 ) - ل : بدان و تيز بران ( 10 ) - چ : گلبن و گلستان ( 11 ) - چ : چنين ( 12 ) - ب : در ره ( 13 ) - خ : بريان‌كننده ، ل : كنند ( 14 ) - چ : چاره ( 15 ) - م : چو خارهء سنگ ، چ : چو خار سبك ( 16 ) - س : شورهء ريگ او چو شارهء تنگ ، چ : شوره بر سنگ او چو شار تنك ( 17 ) - س : ز بهر بىآبى ( 18 ) - ب : كفنش شوره كرده ، چ : لهبش كرده شوره