حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٦

حكايت

مجلسى پر ز ناله و « 1 » شيون * گفت آن صدر دين و فخر ز من

آن چو موسى ز شوق بر سر طور * بو المفاخر محمد منصور

من بدان مجلس اندرون بودم * زان عبارت بدل برآسودم

اين حكايت ز روى نكته براند * در معنى درو برمز افشاند « 2 »

بشنو اين را كه هست قول سديد * كه به جائى مگر كه پير و مريد

درفتادند « 3 » چون سماعى بود * ديو را اندر آن « 4 » دفاعى بود

وجد افتاد هر دو را به تمام * درگذشتند از حلال و حرام

پير مى رقص كرد در حالت * زانكه از شوق بود با آلت

ديد مردى مريد آهسته * زير زنّار بر ميان بسته

گفت كاى پير اين امانت كيست * بسته زنّار بر ميانت « 5 » چيست

پير گفتش كه اى فضول نيوش * سر چو ديدى خموش باش خموش « 6 »

كين نه زنّار بلكه زنهارست * روضهء روح را چو انهارست

از پى قهر نفس بىدينم * بستن كستى است « 7 » آئينم

تا بداند كه گبر بىقدرست * كار او پيش صدر دين غدرست

هر سحر كو ز خواب برخيزد * پيش كو شرّ و فتنه انگيزد

من كنم عرضه به روى اين زنّار * تا ز پندار بد شود بيدار

گويم اى گبر « 8 » آنكه اين دارد * از كجا نيم‌ذرّه دين دارد

ز اهل نارى نه درخور نورى * دام ديوى نه حلهء حورى

تا در آن دم « 9 » بتر ز خويش ز شر « 10 » * نشناسد كسى ز جمله بشر

نكند كبر و كين نياميزد * از ره جهل و حمق برخيزد

تا بدين فن ز عجب و استكبار * باز دارم ورا بليل و نهار

( 1 ) - ك : بند ناله ( 2 ) - ك : برو برمز فشاند ( 3 ) - ك : برفتادند ( 4 ) - ب : اندر و ( 5 ) - ك : بر ميان تو ( 6 ) - ب : و بپوش ( 7 ) - ر : بستنش گشته است ( 8 ) - ب : اى گبرى ( 9 ) - و : اين دم ( 10 ) - ب : بشر