حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٠

اندر دور قمر و گردش روزگار

بر تو « 1 » عمر تو القيامة خواند * زانكه و الليل و الضحاش نماند

چون برآيد ز چرخ عمر تو شيد * شيد مرگ آنگه عود او شد بيد

چون ببيندت آن زمان با ذل « 2 » * راست چون در بهار نرگس و گل

ليك گه عزّ و گاه ذل سازند * كار و بارت همه براندازند

عقل داند بعقل باز شناخت * ديده را جز بديده نتوان يافت

كه يكى شمع زنده كرد بباغ * به يكى بوسه صد هزار چراغ

گر كسى از اثير برگذرد « 3 » * دوربين زان بود « 4 » كه ديده خورد « 5 »

جنس از جنس باز دارد رنج * كه ترازو بود ترازوسنج

مبرد ار چند چيزها سايد * مبرد « 6 » ديگرش بفرسايد

با گران‌جان مگوى هرگز راز * كاسيا چون دو شد شود غماز

اندرين خر سراى نوئى تو « 7 » * بچه مانى « 8 » مرا نگوئى تو

خر عيسى گرسنه بر آخر * دامن راه كهكشان پردر

ار بسان ذباب « 9 » ماندى باز * چه كنى تخم خشم و شهوت و آز « 10 »

دست ديوان گشاده « 11 » خاتم جم * خواب شه بسته شب بسحر و بدم « 12 »

يار در راه چون روان باشد * بىروان مرد چون روان باشد

دوستان در ره صلاح و صواب * يكدگر را مدد بوند چو آب

مرد بايد كه اهل ديده بود * تا در اين راه حق گزيده بود

چون ندارد بصارت اندر كار * نشنوده است يا اولى الابصار

ديدهء دل ترا چو نيست قرير * نيستى در نهاد كار بصير

اهل دين را جز اهل دين « 13 » نگزيد * ديد را جز بديده نتوان ديد

( 1 ) - ب : با تو ( 2 ) - چ : با دل ( 3 ) - م : برگذرد ، ب : درگذرد ( 4 ) - ط : شود ( 5 ) - ك : خرد ( 6 ) - چ : مبردى ( 7 ) - چ : اندرين حر سراى توئى تو ( 8 ) - م : ماندى ، كم : مانى ( 9 ) - م : گر بنان و به آب ( 10 ) - ل : شهوت آز ( 11 ) - ب : گشاده ، م : ربوده ( 12 ) - ب : بستهء بسحر و بدم ، ل : شه را ببست سحر و ستم ( 13 ) - م : اهل دل را جز اهل دل ، س : اهل دين را جز اهل دين