حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٩

التمثل فى صفة الانسان

مر ترا « 1 » تخت ملك منتظرست * از عبث جمله بخت « 2 » برحذرست

تو گر از نسل « 3 » آدمى بنسب * پاك دار از عبث « 4 » هميشه حسب

كار كن رنج كش « 5 » بسان پدر * باز گردد ترا گهر « 6 » به گهر

ورنه از آدمى ز شيطانى « 7 » * هرچه خواهى بكن تو به دانى « 8 »

اى دريغا كه قيمت تن خويش * مىندانى سخن نگويم بيش

التمثل فى صفة الانسان

التمثل فى صفة الانسان

آن شنيدى كه رفت زى قاضى « 9 » * تا كند خصم خويش را راضى

بود مردى در آن ميانه گواه * كه ز آباى خود نبود آگاه

چون گواهى بداد قاضى گفت * كاى تو با مردمى و رادى جفت

نه فلان مرد راد « 10 » جدّ تو بود * كه فرزدق و را همىبستود

از عطا بود كام و راحت روح « 11 » * شعرا را بد از « 12 » كرم ممدوح

مرد گفت از فرزدق و اشعار * من ندارم خبر تو رنجه مدار

گفت قاضى چو تو ز نادانى * منقبتهاى خود نمىدانى

قول تو من كجا قبول كنم * من همه « 13 » كار بر اصول كنم

چون ندانى فرزدق و نه مديح * من ندارم شهادت تو صحيح

تو اگر ز آدمى چو آدم « 14 » باش * راه او را نه بيش و « 15 » نه كم باش

جان به كف برنه و دلير آساى * قصد اين راه كن درو ماساى

كاين دو روزه حيات نزد خرد * چه خوش و ناخوش و چه نيك و چه بد

باش تا بيخ تو به آب رسد * ماه خيمه‌ات به آفتاب رسد

( 1 ) - ب : مرو را ( 2 ) - ب : و ز عبث تخت و ملك بر ، چ : از عبث جمله بخت تو ، خ : از عبث بخت او بجان ( 3 ) - ب : تو اگر نسل ( 4 ) - ل : از نسب ( 5 ) - ل : رنچ بر ( 6 ) - ب : تا گهر باز گرددت ( 7 ) - ل : ورنه نز آدمى كه شيطانى ، چ : ور تو نيز آدمى كه شيطانى ، ط : ورنهء ز آدمى ز شيطانى ( 8 ) - ل : تو مىدانى ( 9 ) - ذ : رفت وقتى كسى بر قاضى ( 10 ) - ب : رادمرد ( 11 ) - م : راحت و روح ( 12 ) - ل : بدان ( 13 ) - ذ : من همين ( 14 ) - م : ز آدم ( 15 ) - چ : به پيش