حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٤١٢

حكايت

حكايت

حكايت

آن سليمان كه در جهان قدر * بود سلطان وقت و پيغامبر

برنشسته بد او بباد صبا * سوى مشرق شد او ز جابلسا

ديد در راه ناگه آب خورى * كشتزارى و پير برزگرى

كشت مىكرد و نرم مىتنديد * گاه بگريست و گاه مىخنديد

شد سليمان به دو سلامش كرد * پير كان ديد احترامش كرد

گفت هى كيستى كه دل شادى * برنشسته بمركب بادى

گفت اى پير من سليمانم * هر دو هستم نبى و سلطانم

زير امر منست ملك زمين * پرى و ديو بر يسار و يمين

ملكم اى پير مرز بىلافست * شرق تا شرق قاف تا قافست

پادشاهم بروم و چين و يمن * باد را بين شده مسخر من

گفت اين گرچه سخت بنيادست * نه نهادش نهاده بر بادست

هرچه بادى بود بباد شود * جان چكونه بباد شاد شود « 1 »

حكايت

حكايت

گفت در وقت مرگ اسكندر * همه را خواند كهتر و مهتر

گفت اينك دو دست خود بستم * هين بگوئيد چيست در دستم

آن يكى گفت جوهرى دارى * وان دگر گفت گوهرى دارى

آن يكى گفت نامهء ملكست * وان دگر گفت خاتم ملكست

گفت نى نى كه جمله در غلطيت « 2 » * همه راه هوس همىطلبيت « 3 »

در زمان هر دودست خود بگشاد * گفت در دست نيستم جز باد

سالى سيسد « 3 » به ياد دارم من * زان همه عمر باد دارم من

( 1 ) - صفحهء 175 نسخهء حديقهء كتابخانهء اسلامبول ( 2 ) - كذا فى الاصل ، بجاى : در غلطيد و همىطلبيد ( 3 ) - كذا فى الاصل ، بجاى : سيصد