حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٣

التمثّل فى احتراق العشق و اظهاره

بر پى « 1 » زن برفت مرد به راه * زن ز پس كرد با كرشمه نگاه

كاى جوانمرد بر پيم « 2 » بچه كار * آمدستى بخيره رو بگذار « 3 »

مرد گفتا كه عاشق تو شدم * اى چو عذرا چو وامق تو شدم

بيم آنست « 4 » كز غم تو كنون * بدوم « 5 » در جهان شوم مجنون

شد وجودم بر آن جمال ز دست * شيشهء جان به سنگ غم بشكست

با من اكنون نه حال ماند و نه هوش * شد زيادت مرا جهان فرموش

ظاهر و باطنم به تو مشغول * گشت « 6 » و شد از جهانيان معزول

كرد حيلت برو زن دانا * زانكه آن مرد بود بس كانا

گفت گر شد دلت به من مشغول * شد وجودم دل ترا مبذول

گفت زن گر « 7 » جمال خواهر من * بنگرى ساعتى شوى الكن

همچو ماهست « 8 » در شب ده و چار * بنگر آنك « 9 » چو صد هزار نگار

مرد كرد التفات زى پس و زن * گفت كاى سربه‌سر تو حيلت و فن

عشق و پس التفات زى دگران * سوى غيرى به غافلى نگران

زد ورا يك طپانچه بر رخسار * تا شد از درد چشم او خونبار

گفت كاى فن‌فروش دستان خر * گر بدى از جهان به منت نظر

ور وجودت به من بدى « 10 » مشغول * نبدى غير من برت مقبول

كل تو سوى كل من ناظر * گر بدى « 4 » كى شدى ز من صابر

جز به من التفات كى كردى * غم زشت و نكو كجا خوردى

ور نهادت مرا بدى مطلق * به دگر كس كجا شدى ملحق

سوى جز من چو التفات آرى * از جمال رخم برات آرى

مرد لافى نه مرد آلافى * ناف رنگى نه رنگ را نافى

( 1 ) - ل : از پى ( 2 ) - خ : در پيم ( 3 ) - ل : رو مگذار ، ض : ره بگذار ( 4 ) - ل : گفت بيم است ( 5 ) - ل : به دو دم ( 6 ) - ب : ماند ( 7 ) - م : گفت گر تو ( 8 ) - ب : ماهيست ( 9 ) - خ : اينك ( 10 ) - ك : شدى