حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٦

فضل فى ذكر العشق و فضيلة و صفة العشق و العاشق و المعشوق ذكر العشق يريح القلوب و يزيل الكروب

عشق با سر بريده گويد راز * زانكه داند كه سر بود غماز

خيز و بنماى عشق را قامت * كه مؤذن بگفت قد قامت

عشق گويندهء نهان سخنست * عشق پوشيدهء « 1 » برهنه تنست « 2 »

عشق هيچ آفريده را نبود * عاشقى جز رسيده « 3 » را نبود

آب آتش‌فروز عشق آمد * آتش آب‌سوز عشق آمد

عشق بىچارميخ تن باشد * مرغ دانا قفس‌شكن باشد

جان كه دور از يگانگى باشد * دان كه چون مرغ خانگى باشد

كش سوى علو خود سفر نبود « 4 » * پر بود ليك اوج پر نبود « 5 »

همتش آن بود كه دانه خورد * قوّتش آنكه گرد خانه پرد

بندهء عشق باش تا برهى * از بلاها و زشتى و تبهى

بندهء عشق جان حر باشد * مرد كشتى چه مرد « 6 » در باشد

سر كشتى ز آرزو دان پر * قعر درياست « 7 » جاى طالب در

طالب در و آنگهى كشتى * در نيابى نيت بدين زشتى « 8 »

طمع از در آبدار ببر * خرزى را چه ره بود زى در « 9 »

عزم خشكى « 10 » بر اسب و بر خر كن * چون به دريا رسى قدم سر كن

مرد در جوى را به دريا بار * جان و سردان هميشه پاىافزار

سفر آب را بسر شو پيش * اندر آموز هم ز سايهء خويش

در چنين جوى ورنه پيش دكان * تو و خرمهرهء و تائى نان « 11 »

تا از اين سايه در هراسى تو « 12 » * در ز خرمهره كى شناسى تو « 13 »

( 1 ) - خ : پوشندهء ( 2 ) - م : برهنه كنست ( 3 ) - ب : گزيده را ( 4 ) - ب : كش بسوى علو سفر نبود ، چ : گرش سوى على سفر نبود ( 5 ) - چ : بر برد ليك روح پر نبود ، خ : بپرد ليك دور پر نبود ( 6 ) - ب : كشتى نه مرد ( 7 ) - س : پاى درياست ، ب : پاى كشتى است ، چ : سر كشتى است ( 8 ) - م : بدين نيت زشتى ( 9 ) - خ : سوى در ( 10 ) - س : عزم كشتى ( 11 ) - م : تائى جان ، كم : به تائى نان ، س : تائى نان ( 12 ) - خ : مىهراسى تو ( 13 ) - ب : چون شناسى تو