حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

فصل فى الزهد و الحكمة و الموعظة و النصيحة

مهر بركن ز ملك و ملك جهان * زاد راه از جلال حق بستان « 1 »

زاد راه تو دان كه تجريدست * زانكه تجريد جفت توحيدست

تو بتوحيد كى رسى چو مريد * نازده گام در ره تجريد

شو تبرّا ده آفرينش را * تا ببينى عروس بينش را

تو چه دانى عروس بينش كيست « 2 » * سرّ صانع در آفرينش چيست

آتشى برفروز عاشق‌وار * خانه را در بسوز و دود برآر

تا ز دود تو سود « 3 » چرخ كبود * تر زبان « 4 » زردروى گردد زود

چار تكبير كن چو خير الناس * بر كه بر چار طبع و پنج حواس

شاخ دندانهء محال بزن * بيخ بتخانهء خيال بكن « 5 »

در ره حق بلاء « 6 » هستى روب * هرچه جز هستى خداى بروب

در جهانى كه طبع بركارست * ديو لاحول‌گوى بسيارست

چون ز لا حول تو نترسد ديو * نيست مسموع لابه نزد خديو

ديو دين را ز اعتماد بقول « 7 » * منهزم كن به سيلى لا حول

ديو دين آنگهى ز تو برمد * كه ز تو گند معصيت ندمد

ليك هستى تو در همه كردار * گنده و بىطهاره چون مردار « 8 »

يك جهانند زير اين افلاك * كام پرزهر و خانه پرترياك

چون زمين پربزه « 9 » شود فلكند * چون جهان بىمزه شود نمكند « 10 »

اين همه داعيان اللّه‌اند * باز آنها « 11 » كه داعى جاه‌اند « 12 »

نه نمك بلكه شورهء خاكند * زان همه بىبرند و بىباكند

همه از آب اين دو روزه نهاد * تازه و تر چو رودهء پرباد

( 1 ) - ب : از أ لم يان زاد ره بر خوان ، ذ : از لئيمان تو زاد ره بستان ، س : زاد ره از بقاء جان بستان ( 2 ) - پ : چيست ( 3 ) - ل : تا ز سود دود تو ( 4 ) - ب : نه زيان ( 5 ) - ذ : بزن ( 6 ) - س : زلاء ( 7 ) - س : ز اعتقاد و ز قول ( 8 ) - ل : بىطهارت چو گنده و مردار ( 9 ) - ل : چون زمين بىمزه ، چ : بىبزه ( 10 ) - ل : چون ملك بىنوه شود فلكند ، چ : بىمزه شود ملكند ( 11 ) - م : يا نه آنها ، چ : باز آنجا ( 12 ) - س : گاهند