حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٤

فصل فى الزهد و الحكمة و الموعظة و النصيحة

مرد جولاهه « 1 » چون سوار شود * بكم از ساعتى فكار شود

مرد نادان چو قصد دانا كرد * از تن خويشتن برآرد گرد

هركه او از دليل ماند باز * مانده بيچاره در چه صد ياز

بىشكى آن كسى كه بدكارست * بجهنم درون سزاوارست

دستگير خلايقى يا رب * بنده را روز ده ز ظلمت شب « 2 »

من نكو گويم از كمال يقين * در حق جملهء ائمهء دين

ورچه خشكم ببين « 3 » بحس بصر * از ثناى « 4 » همه زبانم تر

گر همه خلق دشمنم دارند * دوستى را نبهره پندارند

من ز نقد خليفتى در حال * بدهم جمله را جواب سؤال

گر مرا عمر سام و نوح « 5 » بود * ور بقايم چو نفس و روح « 6 » بود

از بناى ثناى ايشانست * كه بنانم چو شمع رخشانست

من اگر جمع اگر پريشانم « 7 » * هرچه هستم از آن ايشانم « 8 »

شهره‌ام چون بنام ايشانم « 9 » * خواجه‌ام چون غلام ايشانم

من به منزل درم چه ره جويم * نيستم من جنب « 10 » چه سر شويم

تو شده حيض و من به گرمابه « 11 » * ماهى او من طپيده بر تابه

فصل فى الزهد و الحكمة و الموعظة و النصيحة

فصل فى الزهد و الحكمة و الموعظة و النصيحة

عزمت « 12 » از حضرت نبى و عليست « 13 » * در لحاف خلاف خفتن چيست

كودكان راست فرش و بستر خواب « 14 » * مرد را ذو الفقار همچون آب

وقت نامد كه از ره آزرم * دارد از مهل « 15 » دوست جهل تو شرم

( 1 ) - ب : جولاه ( 2 ) - چ : نه ظلمت شب ( 3 ) - پ : بتن ( 4 ) - پ : از ثنايم ، ى : از ثنايى ( 5 ) - ذ : سال نوح ( 6 ) - ب : ور بقاى تنم چو روح ، پ : تنم چو روح ( 7 ) - ذ : يا پريشانم ، س : تو اگر جمع يا پريشانى ( 8 ) - س : هرچه هستى بنام ايشانى ( 9 ) - ك : به بام ايشانم ، پ : جان بنام ايشانم ( 10 ) - س : تو شدى حيض من ( 11 ) - چ : حايض او من شده به گرمابه ( 12 ) - چ : عصمت ( 13 ) - س : نبى و نبيست ، چ : و وليست ( 14 ) - خ : فرش بستر خواب ( 15 ) - چ : عقل