حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤

ستايش امام ابو حنيفه رضى اللّه عنه

هر كس از خود گرفته راهى پيش * اين ره دين گرفته و ان ره كيش

برگرفت از فلك « 1 » پلنگى را * دور كرد از جهان دورنگى را

علم او كرد جمله را يكرنگ * گشت ناچيز زرق و حيلت و رنگ « 2 »

تاج بر فرق هر خطيب او بود * تخت در زير هر اديب « 3 » او بود

زان عنان سوى آسمان برتافت * تا چو خورشيد بر جهان برتافت « 4 »

تيغ از روى خشم برنكشيد * سپر از هيچ خصم درنكشيد

قابل تابش نبوّت بود * لوح محفوظ شرع و سنت بود

بود مفتاح گنج‌خانهء جود * بود مصباح آسمان وجود

صورتش ديو را پريوش كرد * سيرتش مغز نافه را خوش كرد

در طريقت دواج امّت بود * در شريعت سراج امّت بود

كرم و جودش از شتاب نوال « 5 » * از جهان برگرفت رسم سؤال

در ره بو حنيفهء كوفى * پايتان « 6 » همچو خرقهء صوفى

باز « 7 » بهر كمال و كسب يسار * دستتان « 8 » چون قباى روز بهار

باز پاى جهان بوقت صبوح * در ره او چو دست و دل مفتوح

صدق او در فضاى « 9 » قدوسى * باز گشته چو بال طاوسى

خلق پيش « 10 » وى از طريق صواب * مانده حيران « 11 » چو گوى در طبطاب

همه خود را گرفته اندر چنگ * همه با دين و سنت اندر جنگ

داده او را براى دولت و دين * دل و جانش بفضل و علم « 12 » يقين

چون نشد آز « 13 » و كبر از املت * پس مه علم تو باد و مه عملت « 14 »

( 1 ) - ض : از ملل ، ل : از جهان ( 2 ) - ل : همه را نيكنام دور از ننگ ( 3 ) - چ : غريب ، ل : بخت در جان هر اديب ( 4 ) - م : در جهان درتافت ( 5 ) - چ : و نوال ، م : از ثبات و نوال ( 6 ) - س : فايتان ، چ : نائبان ، ذ : ثابتان ، ل : تائبان ( 7 ) - چ : باز ، كم : تاز ( 8 ) - چ : دستشان ( 9 ) - س : قضاى ، ل : صفاى ، ذ : در رضاى ( 10 ) - چ : صدق پيش ( 11 ) - چ : خيره مانده ( 12 ) - ل : ز علم و فضل ( 13 ) - ل : چون ستد آز ( 14 ) - كم : جان ستد او ز كبر وز املت * پس نه علم تو باد و نه عملت