حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

فى مذمّة اعدائه و حساده

دل هركه از محبتش خاليست * نه دلست آن كه زرق و محتاليست

دل آن كو به مهر او پيوست * از عوانان روز حشر برست

نشوى غافل از بنى هاشم * وز يد الله فوق ايديهم

داد حق « 1 » شير اين جهان همه را * جز فطامش نداد فاطمه را

دور كرد آن دو گبر ناخوش را « 2 » * سير كرد آن دوگونه آتش را « 3 »

نه غرض بود داعيهء مرديش * نه عوض باعث جوانمرديش

جانب هركه « 4 » با على نه نكوست * هركه گو باش من ندارم دوست

هركه او با عليست دين ميدان * ورنه چون نقش پارگين ميدان

خال ما داد بهر دنيا را * زهر مر نور چشم زهرا را

هرك را خال از اين شمار بود * مرو را با على چه‌كار بود

گر همى خال بايدت ناچار * پور بو بكر را بخال انگار « 5 »

عايشه به بود ز « 6 » خواهر او « 7 » * خال ما به بود « 8 » برادر او

حفصه و زينب و دويم زينب * آنكه او را خزيمه بودش اب « 9 »

باز ميمونه بود و ريحانه * كه شد آراسته « 10 » به دو خانه

چون فتادى به دخت بو سفيان * كه ازو گشت خاندان ويران

اين همه جفت مصطفى بودند * جملگى مادران ما بودند « 11 »

هريكى را برادران بودند * مصطفى را بسان جان بودند

از چه مخصوص شد بخالى ما * ابن سفيان زيان حالى ما

اى سنائى سخن دراز مكش * كوتهى به ز قصهء ناخوش

( 1 ) - س : راه حق ( 2 ) - م : آن زحير ، س : آز و كبر ناخوش را ( 3 ) - م : شير بود او چه كردى آتش را ، خ : شير بودى . . . ( 4 ) - س : جانب آنكه ( 5 ) - ك : بخال شمار ( 6 ) - ل : مهم‌تر است ( 7 ) - چ : عايشه بهتر است مادر او ( 8 ) - م : پور بو بكر به ، چ : خال ما بس بود ( 9 ) - حفصه و عايشه سوم زينب آنكه او را كريم بوده است اب ( 10 ) - م : كه بد آراسته ( 11 ) - م : همه از شرك و شك جدا بودند