حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٧

ستايش امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام

شب يلدا سراج ازو بودى « 1 » * روز هيجا هياج ازو « 2 » بودى

آمد از سدره جبرئيل امين * لافتى كرده مر ورا تلقين

ذوالفقارى كه از بهشت خداى * بفرستاده بود شرك‌زداى

آوريدش به نزد پيغمبر * گفت كاين هست بابت حيدر

تا به دو دينت آشكار كند * لشگر كفر تار و مار كند

مصطفى داد مرتضى را گفت * كه بدين آر دين برون ز نهفت

نه جگر بود داعى « 3 » مرديش * نه ظفر « 4 » باعث جوانمرديش

آن‌چنان آختى ز باغى « 5 » كين * كايج « 6 » تاوان نبد ورا در دين « 7 »

چون نه از خشم بود از ايمان بود * آز و كافر « 8 » كشيش يكسان بود

روز او بت‌شكن ز روز ازل * دست او تيغ زن بر اوج زحل

مر نبى « 9 » را وصى و هم داماد * جان پيغمبر از جمالش شاد

اى خوارج اگر درونت شكيست * كفر و دين نزد تو ز جهل يكيست

كس نديده برزم در پشتش * منهزم شرك از يك انگشتش

آل ياسين شرف به دو ديده * ايزد او را به علم بگزيده

نائب مصطفى بروز غدير * كرده در شرع مرو را به امير « 10 »

سر قرآن بخوانده بود بدل « 11 » * علم دو جهان ورا شده حاصل « 12 »

به فصاحت چو او سخن گفتى * مستمع زان حديث در سفتى

لطف او بود لطف پيغمبر * عنف او بود شير « 13 » شرزهء نر

هركه ديدى حسام او مسلول * نفى گشتى برو طريق حلول

( 1 ) - و : ز تاج او بودى ( 2 ) - ل : هياچ او ( 3 ) - ل : نه غرض ، ب : نه جگر بود داعى ( 4 ) - ك : نه غرض ، ل : نه عوض ( 5 ) - س : آخته ز باغى ، ذ : آخت او ز ياغى ( 6 ) - و : كآنچ ، س : كايج ( 7 ) - چ : برد نبود ز دين ( 8 ) - ل : كه ز كافر ، ب : آز و كافر ( 9 ) - م : هم نبى ( 10 ) - ب : در شرع خود مر او را مير ( 11 ) - ب : كتب ناديده خوانده بود بدل ( 12 ) - ل : علم هر دوجهان ورا حاصل ( 13 ) - ب : عنف او عنف شير