حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨

در عدل وى رضى اللّه عنه

بر بزرگان چو حكم دين راندى * چرخ بر حكمش آفرين « 1 » خواندى

زهرهء او بروز « 2 » رستاخيز * بوده « 3 » چون زهره خرّمىانگيز « 4 »

بوده در زير « 5 » نور پيش از نشر * عدل او بابت « 6 » ترازوى حشر

كرده كم بيش شمسى و قمرى « 7 » * متساوى خلافت عمرى

عجم و شام را به‌پاس و ز داد « 8 » * چون دل و دست خويشتن بگشاد « 9 »

بوده جانش معانى « 10 » انصاف « 11 » * مايه و پايه‌اش نبوده « 12 » گزاف

حبّذا عدل او و شوكت او * خرّما روزگار دولت او

به صلابت گشاده « 13 » شام « 14 » و عجم * بستد از روم « 15 » حمل زرّ و درم

سعد وقاص و عمر معدى را * آن دو آزاده و آن دو هادى را

بعجم هر دو را فرستاده « 16 » * بدل ظلم دادها داده « 17 »

در نهاوند چون قوى شد حرب * كفر و اسلام در شده در ضرب

او بفرط كياست از سر درد « 18 » * آن‌چنان خدعه را بجاى « 19 » آورد

حيلت كافران بديد از دور * از فراست بدان دل پرنور

روز آدينه بر سر منبر * گفت يا ساريه « 20 » ز خصم حذر

الجبل الجبل « 21 » كه لشگر كفر * حيله كرده‌ست حيله « 22 » بر در كفر

سعد وقاص لفظ او بشنيد * وان كمينگاه كفر جمله بديد

كوه بشكافت و سعد و عمرو آواز * بشنيدند و فاش گشت آن راز

زان كمينگاهشان شدند آگاه * بازگشتند از آن مضيق سپاه « 23 »

( 1 ) - س : چرخ را حكمتش از كهن ( 2 ) - م : براى ( 3 ) - م : بود ( 4 ) - پ : خورمى ( 5 ) - پ : در سپر ، س : در زير نور ( 6 ) - م : نايب ( 7 ) - ل : شمس او قمرى ( 8 ) - س : به‌پاس او داد ، ل : به‌پاس و بداد ( 9 ) - س : دل و طبع خويش گشاد ، چ : دل و دست و طبع خويش بگشاد ( 10 ) - خ : معالى ( 11 ) - ل : از انصاف ( 12 ) - م : نبود ( 13 ) - ل : گشاد ( 14 ) - پ : روم ( 15 ) - پ : شام ، چ : از روم جمله ( 16 ) - ل : فرستاد او ( 17 ) - ل : داد او ( 18 ) - م : و سردرد ( 19 ) - پ : خدعهء بجاى ( 20 ) - پ : با ساريه ( 21 ) - و : الحيل الحيل ( 22 ) - پ : جمله ( 23 ) - پ : تباه