حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

ستايش امير المؤمنين عمر الفاروق رضى الله عنه

زده « 1 » عدلش درين سراى مجاز * آتش اندر سراى پردهء راز « 2 »

دست شسته « 3 » ز حضرتش تلبيس * كوچ كرده « 4 » ز كوى او ابليس

چرخ ، ماليدگان نكوخو ازو « 5 » * عمر پاليدگان به نيرو ازو « 6 »

كرده خورشيد را جدا زمنيش « 7 » * سايهء نور دلق « 8 » هفده منيش « 9 »

بر فهمش « 10 » ستاره كرده خروش * پيش سهمش سريش « 11 » كرده سروش

گشت « 12 » قيصر نگون ز تخت رفيع * درّه در دست او و او ببقيع

كرده تلقين بىضرورت را « 13 » * سورة سنت اهل صورت را « 14 »

از پى مؤمنان بتيغ و كمند * خار شبهت ز راه ايمان كند

روح كرده ز راح « 15 » سرمستش * امر حق داده درّه در دستش

ز احتسابش در اعتدال بهار * گل پياده بماند و باده سوار « 16 »

تيغ شاهان فرس پرخطرى « 17 » * بود كمتر « 18 » ز درّه عمرى

خانهء يزدگرد زوست « 19 » خراب * كرده تاراج جمله آن اسباب « 20 »

شاخ و بيخ ضلالت او بركند * كفر را دست و پاى كرد ببند

روى چون سوى احتساب آورد * مل چو گل « 21 » پاى « 22 » در ركاب آورد

نفس حسى ز هفت بند بجست * عقل انسان ز چارميخ برست « 23 »

ور بخواهى كرامتى به شكوه * قصهء ساريه بخوان بر كوه

( 1 ) - س : كرده عقلش ( 2 ) - چ : اندر سليح‌خانهء آز ( 3 ) - چ : بسته ( 4 ) - م : كوى كرده ( 5 ) - م : نالندگان نكوخور ازو ، س : مالندگان ، ب : ماليدگان ( 6 ) - م : هنرور ازو ، س : عمر بالندگان به نيرو ازو ( 7 ) - م : جدار زميش ( 8 ) - ذ : سايه دلق سفيد ( 9 ) - م : بينش ( 10 ) - م : زير فهمش ( 11 ) - پ : سرشك ، س : سريش ( 12 ) - پ : گشته ( 13 ) - م : بر ضرورت را ( 14 ) - م : سورة صورت اهل سنت را ، س : سورت سست اهل صورت را ( 15 ) - س : ز راح ، م : ز راه ( 16 ) - م : بود و باده‌سوار ، س : ببود و باده‌سوار ( 17 ) - خ : با خطرى ، ل : تيغ شاهان چو نيك درنگرى ( 18 ) - پ : گشته ( 19 ) - م : يزدجرد ازوست ، پ : يزدگرد كرد ، ل : خانهء بر دو كرد ازوست ( 20 ) - ل : كرد تاراج جملهء اسباب ( 21 ) - پ : گل چو مل ( 22 ) - م : روى ( 23 ) - م : بجست ؟