حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

فى قربته و حق صحبته مع رسول الله

بوده « 1 » چندان كرامت و فضلش * كه لو الفضل خوانده ذو الفضلش

داده قرض از نهادهء دل و دين * هست « 2 » من ذا الذى گواه بر اين

حكم من ذا الذى شنيده به گوش * زده در پيش حكم خانه‌فروش

در يكى دفعه گاه « 3 » ايثارش * داده وى چل‌هزار دينارش

داده اسباب و ملك سهل و « 4 » سليم * كرده بهر خود اختيار گليم

از دريچهء مشبك ايمان * در تماشاى روضهء رضوان

صدق او نقشبند زيب و فرش * درد او مرهم دل و جگرش

گشته پشمينه‌پوش روح امين * از پى حلق او به حلقهء « 5 » دين

تخته شسته ز بهر شرع رسول * از الف با و تاى « 6 » عقل فضول

قفصى بوده سينهء صديق * عندليبى درو بنام عتيق « 7 »

دل خود « 8 » چون بشرع او بربست * به نخستين دم آن قفص بشكست

گشت حاصل هرآنچه او مسئول « 9 » * نام كل بر دلش نهاد رسول

عندليب دلش جو بالا جست * در درازاى « 10 » شرع پهنا گشت

عرش شرع محمدى بر او * هم در آن سينهء منوّر او

طول و عرضش چو شرع « 11 » معلومست * زانكه مقلوب موم هم مومست

چون كمال و جمال او بشناخت * همهء خويش در رهش درباخت

دايهء دين بلا يجور « 12 » و يجوز * سير شيرش نكرده بود هنوز

كه همىكرد بهر دمسازى * جان او باصفاش دل‌بازى « 13 »

دين چو شمعى و مصطفى جانش * جان بو بكر بود پروانه‌اش

برده در دين حق « 14 » خبر بر از او * يافته روز كين ظفر فر از او

( 1 ) - ل : بود ( 2 ) - م : داده ( 3 ) - م : بهر ( 4 ) - ل : اسباب و مال سهل ( 5 ) - ل : از پى درد او به حلقهء ( 6 ) - ل : بى و تى ( 7 ) - ل : مضيق ( 8 ) - م : دل او ( 9 ) - ب : او را سؤل ، ل : او را صول ( 10 ) - م : در درازى ( 11 ) - ل : چو عطف م : عشق ( 12 ) - ل : ز لا يجوز ( 13 ) - ل : همرازى ( 14 ) - چ : خورده در علم دين ، خ : عقل در علم دين