حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

ستايش ابو بكر صديق رضى الله عنه

خواجهء با خلاص و با اخلاص * جانش آزاد كرد « 1 » مجلس خاص

در سراى سرور مونس « 2 » و يار * ثانى اثنين إذ هما فى الغار

از زبان « 3 » صادق و ز جان صديق * چون نبى مشفق و چو كعبه عتيق

بوده از « 4 » پاشنه طريقت‌ساى * پيش جان رسول مارافساى

همهء خويش كرده در كارش * همه او گشته بهر ديدارش

بوده با ذات « 5 » عشق پروردش * همره و هم‌مزاج « 6 » و همدردش

حرف بگذاشته « 7 » چو دل سخنش * پوست بفكنده همچو مار تنش

هرچه حق بر دل محمد خواند * برد و در باغ جان او بنشاند

چون نهال نهاد او برجست « 8 » * غنچه بگشاد و ميوه عقد ببست

هريكى شاخ ميوه‌دار فره « 9 » * نام آن ميوه‌ها و صدق به

جبرئيل آمده « 10 » بر مهتر * به عيادت « 11 » ز حق پيام‌آور

كاى محمد ز بهر خاست و نشست « 12 » * درد دندان خواجه بهتر هست

مهترش گفت چون ز خود بگريخت * وحى در جام جانم آنچه بريخت

كه نه من آن شراب از « 13 » سينه‌اش * ريختم بهر عهد ديرينه‌اش

بل بفرمان حق باستحقاق * ريختم نز ره ريا و نفاق

پيش از اسلام قابل دين بود * پيش از اين رمزها سخن اين بود

صدق او از پى سلامت راه * بوده ساحرشناس و كاهن‌كاه « 14 »

بوده بر شه ره امانت و حدق « 15 » * قدم صدق را بمقعد صدق

برفشاند « 16 » بعشق عقل نوى * در قدوم ركاب مصطفوى

از نبوت بجان ستاننده « 17 » * هم پذيرنده هم رساننده

( 1 ) - ل : كز ده ( 2 ) - م : سرور و مونس ( 3 ) - ل : در زبان ( 4 ) - م : بوده آن ( 5 ) - م : بر ذات ب : با راز ( 6 ) - خ : هم پيام ( 7 ) - ل : نگذاشته ( 8 ) - ل : بربست ( 9 ) - م : فرح ( 10 ) - ل : آمدى ( 11 ) - و : به عبادت ( 12 ) - م : جانت نشست ( 13 ) - خ : از شراب در ، م : از شراب از ، و : اين شراب از ( 14 ) - م : كاهين ، س : ساحر سنانش كاهن كاه ( 15 ) - م : برده بر شه ره امانت صدق ، ل : و صدق ( 16 ) - خ : برفشاند ( 17 ) - م : داننده