حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

فى فضيلته عليه السلام على جبرئيل و سائر الانبياء عليهم السلام

از پى جان آن سر سادات * اشتر « 1 » باركش بداده زكات

اى دريغا كه در جهان سخن * سر در انگشت مىكشد ناخن

فى فضيلته عليه السلام على جبرئيل و سائر الانبياء عليهم السلام

فى فضيلته عليه السلام على جبرئيل و سائر الانبياء عليهم السلام

شب معراج چون به حضرت رفت * با هزاران جلال و عزّت رفت

چون برفرف رسيد روح امين * جست فرقت ز مصطفاى گزين « 2 »

جبرئيل از مقام معلومش * بازگشت و بماند محرومش

گفت شاها كنون تو خود بخرام * كه كرا بيش از اين نماند مقام

پيش از اين گر بيايم انگشتى * يا بر اين روى آورم پشتى

همچو انگشت سوخته سر و پشت * گرددم پا و پنجه و انگشت

جبرئيل اين سخن روايت كرد * با ملائك همين حكايت كرد

گفت نز عجز « 3 » بازگشتم من * يا بگرد « 4 » نياز گشتم من

مصطفى را صفا و قرب كرام * بر در ذوالجلال‌والاكرام

چون ز كونين بدر نهاد « 5 » قدم * حدثان را بماند و ماند « 6 » قدم

تا سفر بود در حدث ما را * مشكلش بود در عبث « 7 » ما را

سائل او بود و من ورا مسئول * هر دو همواره حامل و محمول

او ز من حالها همىپرسيد * من همى شرح دادم آنچه بديد « 8 »

چون قدم بر نهاد بر كونين « 9 » * مر مرا گشت دوخته عينين

گفتم ار زين سپس سؤال كند * هرچه گويد مرا « 10 » زوال كند

حدثان را جواب « 11 » آسان بود * ليك جان از قدم هراسان بود

( 1 ) - م : استر ( 2 ) - ل : جست رفرف ز مصطفى تزيين ( 3 ) - ذ : بر عجز ( 4 ) - م : كه بگرد ( 5 ) - خ : برنهاد ( 6 ) - ذ : نماند ، آ : بماند زير ( 7 ) - م : چون عبث ( 8 ) - ك : شنيد ( 9 ) - م : از كونين ( 10 ) - ل : هرچه گويم مرا ، هرچه گويد ز من ( 11 ) - م : جوايم