حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

ذكر تلاوة قرآن

بر سر كوى ما ز زشت « 1 » و نكو * سگى « 2 » آمد كسى نيامد ازو

عقل و جان را به حكم من « 3 » نسپرد * سوى راى و هواى خويشم برد

گه بتيغ هوا بخست مرا * گاه بر دام نفس بست مرا

گه بسوى شراب راند مرا * گه به راه سرود خواند مرا

گه شكستى چو چوب را سكنه « 4 » * سر و روى حروفم « 5 » از شكنه

گه چو قوال كرده از نغمه « 6 » * متفرق حروفم از زخمه « 7 »

اى مدبر ز مدبرى چونين « 8 » * خواهم انصاف تو « 9 » بيوم الدين

در سراى مجاز از سر ناز * گه به بازار و گه به بانگ نماز « 10 »

جلوه كردى براى اعجازى « 11 » * گه بحرفى و گه به آوازى

ذكر تلاوة قرآن

ذكر تلاوة قرآن

كى چشى طعم و لذت قرآن « 12 » * چون زبان بردى و نبردى جان

از در تن بمنظر جان آى * به تماشاى باغ قرآن آى

تا بجان تو جلوه « 13 » بنمايد * آنچه بود آنچه هست وانچه « 14 » آيد

تر و خشك جهان درون و برون * آنچه موجود شد بكن فيكون

حكمهائى كه گشت « 15 » ازو محكوم * همه گردد ترا ازو معلوم

بشنواند ترا صفات خداى * گشته پيشت بصدق قصه‌سراى

مستمع چون كند سماع كلام * گيردش نطق موى « 16 » بر اندام

تا بينى « 17 » به ديدهء اخلاص * چون بخوانى تو سورهء اخلاص « 18 »

( 1 ) - چ : به زشت ( 2 ) - س : شكى ( 3 ) - س : بقول من ( 4 ) - س ، ذ : شكنه ، از سكته ( 5 ) - ف : سرد روى ( 6 ) - م از نغمت ، ل : كردى از آواز ( 7 ) - م : از زحمت ، ل : از سرباز ( 8 ) - پ : چنين ( 9 ) - پ : خود ( 10 ) - ل : گه به بازارها و گه به نماز ، پ : گه به بازار برد و گه ( 11 ) - م : مرا به انجازى ، ض : به ايجازى ( 12 ) - م : ايمان ( 13 ) - آ : جمله ( 14 ) - پ : آنچه ( 15 ) - ك : شد ( 16 ) - م : شورش موى نطق ، ل : گيردش موى نطق ( 17 ) - ذ : تا نه بينى ( 18 ) - م : سورة الاخلاص