حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢

ذكر جلال قرآن

تو كلام خداى را بىشك * گر نئى طوطى و حمار و اشك « 1 »

اصل ايمان و ركن تقوى دان * كان ياقوت و گنج معنى دان

هست قانون حكمت حكماء * هست معيار عادت علماء

نزهت جانها ستايش اوست * سلوت عقلها نمايش اوست

آيت او شفاى جان تقى * رايتش « 2 » درد و اندهان شقى

عقل و نفس از نهاد او « 3 » حاجز « 4 » * فصحا از طريق آن عاجز « 5 »

عقل كل را فكنده در شدّت * نفس كل را نشانده در عدّت « 6 »

ذكر جلال قرآن

ذكر جلال قرآن

هم جليلست با حجاب جلال * هم دليلست با نقاب دلال

سخن اوست واضح و واثق « 7 » * حجت اوست لايح « 8 » و لائق

در جان را حروف او « 9 » درجست * چرخ دين را هدايتش برجست

روضهء انس عارفانست او * جنة الاعلى روانست او

اى ترا از قرائت قرآن * از سر غفلت و ره عصيان

بر زبان از حروف ذوقى نه * در جنان از وقوف شوقى نه

از كمال جلالت و سلطان * هست قرآن به حجت و برهان

بر زبان طرف حرف « 10 » و ذوقى نه * غافل از معنيش « 11 » كه از پى چه

از درون شمع منهج اسلام * وز برون حارس « 12 » عقيدهء عام

عاقلان را حلاوتى در جان * غافلان را تلاوتى به زبان

ديده روح و حروف « 13 » قرآن را * چشم جسم اين « 14 » و چشم جان آن را

زحمت « 15 » اين ببرده چشم « 16 » ز گوش * نعمت آن بخورده روح ز هوش « 17 »

( 1 ) - م : طوطى و حمار و شك ، ك : حمار الشك ( 2 ) - چ : راتبش ( 3 ) - پ : نهاد آن ( 4 ) - ذ : عاجز ( 5 ) - ذ : حاجز ، پ : او عاجز ( 6 ) - ذ : در حدث ( 7 ) - ك : رائق ( 8 ) - ل : لاحق ( 9 ) - پ : حروف آن ( 10 ) - چ : طرف حرف ( 11 ) - م : معنيى ( 12 ) - ب : خازن ( 13 ) - ل : روح حرف ( 14 ) - ل : آن ( 15 ) - ل : نعمت ، س : نغمت ( 16 ) - پ : جسم ( 17 ) - م : گوهرش