حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

فى العبودية

گر چو زنبور خانه خواهى تن * پيش تير قضا سپر بفكن

هرك را « 1 » خسته كرد تير قضا * نپذيرد ورا جريحه « 2 » دوا

زخم تير قضا « 3 » سپرشكنست « 4 » * هيچ‌كس خود ز زخم او نبرست « 5 »

نرهى « 6 » اى فضولى رعنا * جز به بىدست « 7 » و پايى از دريا

آنكه دلهاء آشنا دارند * دل ز چون و چرا جدا دارند

پيش آسيب تير احكامش * همچو صيداند مانده در دامش

كه نبشتست بر تو سود و زيان * امر قل لن يصيبنا برخوان

كز پى جانت حكم يزدانى * شب نبشت آنچه روز مىخوانى

از پى جيم جهل و عقل سقيم * دل تو تنگ شد چو حلقهء ميم

مخبر باطنست ظاهر حكم * حاكى اولست آخر حكم

خويشتن را به آب ده كه ز ما * نشود « 8 » علم آشنا دريا

چون ز بالا بلا نهد به تو روى « 9 » * رو تو اللّه گوى و آه مگوى

حكم حق چون سوى تو كرد نگاه * هان و هان زود بسته كن ره آه « 10 »

تا نداردت آه سرگردان * آه را هم ز راه واگردان « 10 »

با قضا سود كى كند حذرت * خون مگردان به بيهده جگرت

دست و لب زير حكم مبدع كل * پنجهء سرو ساز و غنچهء گل

سو زيان باش كدخدايش را * استخوان باش مر همايش را

هرچه جز حق بود تو آن مپذير * دل ز اغيار جملگى برگير

روى چون شمع پيش او خوشدار * كمتر از آب و تاج از آتش دار

( 1 ) - ل : هركجا ( 2 ) - م : جريح ( 3 ) - ذ : بلا ( 4 ) - ى : شكند ( 5 ) - ى : او نرهد ( 6 ) - ذ : نرسى ( 7 ) - ك : بزدن دست ( 8 ) - م : نشنود ( 9 ) - ل : نهد بلا به تو روى ( 10 ) - ل : جان برآور پى نثار نه آه ، ى : جان برآر از پى نشانهء آه در بعضى نسخ اين بيت بدين صورت آمده : آه تا دم زند تو چون مردان * آه را هم ز آه واگردان