حديقة الحقيقة وشريعة الطريقة ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

فى الصلاة و الرغبة

گه‌گه آئى ز بهر فرض نماز * از حقيقت جدا قرين مجاز

بىدعا و تضرع و زارى * يك دو ركعت به غفله بگزارى « 1 »

ظن چنان آيدت كه هست نماز * به خداى ار دهندت ايج جواز

بىتو باشد به پاك برگيرد * كز تو آلوده گشت نپذيرد

نامه‌اى كز زبان درد رود * آن رسول « 2 » از جهان مرد رود « 3 »

چون ز نزد نياز باشد پيك * از تو يا رب بود و زو لبيك

نه جوابى كه حرمتش آلايد * بل جوابى كه جان بياسايد

كرده در ره دعاى ما بر جاى * صد هزاران عوان صوت سراى

راه از اين و از آن چه بايد جست * درد تو رهنماى مقصد تست

با رعونت شوى به نزد خداى « 4 » * جامهء « 5 » كبريا « 6 » كشان در پاى « 7 »

همچو خواجه كه در خرام شود * ببر بنده و غلام شود

بار منت نهى همى بر وى * كه منم دوستدار « 8 » عزّ على

دوست دانى نه بنده مر خود را * اين بود رسم « 9 » مرد بخرد را

اين چنين طاعت اى پسر آن به * كه نيازى برش برو مسته

بىهدى آدمى كم از دده است « 10 » * هركه او بيهديست بيهده است « 11 »

توبه زين طاعت تو اى نادان * خويشتن را دگر تو بنده مخوان

گر ترا در زمانه بودى عون * كم نبودى به فعل « 12 » از فرعون « 13 »

كه وى از غايت پريشانى * وز كمال غرور و نادانى

چون سر بندگى و عجز نداشت * پرده از روى كار خود برداشت

( 1 ) - پ : نگزارى ( 2 ) - م : سؤال ( 3 ) - در - ل - اين بيت بدين صورت است نامهء كز جهان درد شود * آن رسولى كه جان مرد شود ( 4 ) - س : نياز ( 5 ) - پ : خدا ( 6 ) - ل : خواجگى ( 7 ) - ب : از تو كى بشنود خداى دعا ( 8 ) - م : دوست تو ( 9 ) - م : شرط ( 10 ) - م : دده‌ايست ( 11 ) - م : بيهده است ( 12 ) - م : به لفظ ( 13 ) - ى : با فرعون