ترجمان الاشواق ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

2 - تو مىشناسى :

مناسك و جشن و سرورم براى آنان است .

3 - هيچ‌گاه آنچه را كه روزگارى در محصب و منى و منحرا على و زمزم روى داد فراموش نمىكنم كه در واقع آنها جايگاههايى بس مهم و باارزشند .

4 - محصبشان قلب من است چه آنان سنگريزه‌ها را بر آن مىاندازند و قربانگاهشان جانم و شرابشان خون من است .

5 - اى ساربان اگر به حاجر آمدى ساعتى شترانت را متوقف كن سپس درود بفرست .

6 - و به خيمه‌هاى قرمز در كنار قرقگاه ندا در ده و درود بفرست ، درود كسى كه مشتاق و شيداى تو است .

7 - اگر آنان درود تو را بار ديگر پاسخ دادند بگذار باد صبا سلام تو را براى آنان ببرد و اگر سكوت كردند و چيزى نگفتند با شترانت به راه خود ادامه بده و پيش بتاز .

8 - به رودخانه حضرت عيسى برو جايى كه ساربانان توقف كردند و خيمه‌هاى سفيد در كنار دهانهء رودخانه برافراشتند .

9 - به دعد و رباب و زينب ، هند ، سلمى ، لبنى و زمزم نداده .

10 - از آنان بپرس آيا زن لطيف باريك اندامى كه چون مىخندد ، فروغ خورشيد را به تو نشان مىدهد ، در حلبه است .

شرح

1 - اى دو يار من :

يعنى خرد و ايمان وى .

1 - الكثيب : مقام تفكّر و انديشيدن است .

لعلع : وادى حيرت و سرگشتگى كه او را در آن ديگر حتى از عشق و آرزومندى خويش آگهى نمىتواند بود .

آبهاى يلملم : يعنى سرچشمهء حيات ازآن‌رو كه آب سرچشمهء حيات هر موجود زنده‌اى است .