ترجمان الاشواق ( فارسى )
- المؤلف: ابن عربي ( مترجم : سعيدى )
- الوفاة: 638
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: انتشارات روزنه - تهران
فهرس الكتاب
- فهرست :
- [ مقدمات پژوهش ]
- يادداشت ناشر انگليسى
- مقدمه مترجم
- [ اصول تفكر ابن عربى ]
- [ 1 - علم و معرفت ]
- [ 2 - وحدت وجود ]
- 3 - عقيده ابن عربى دربارهء وحدت اديان
- [ 4 - حقيقت محمديه ]
- پيشگفتار مارتين لينگز sgniL nitraM
- پيشگفتار - نيكلسون
- مقدمه چاپ اول
- مقدمه بر چاپ دوم
- مقدمهاى بر چاپ سوم
- ترجمان الاشواق ( متن عربى ) محيى الدين ابن عربى
- [ مقدمة المؤلف ]
- 1 شرح الابيات الاربع :
- 2 أسقفة من بلاد الروم
- 3 تحيّة مشتاق متيم
- 4 سلام على سلمى
- 5 ز فرات مصعدة
- 6 لا عزاء و لا صبر
- 7 الاوانس المزاحمات
- 8 ربوع دارسة و هوا جديد
- 9 رعود بين الضلوع
- 10 لا تعجبى
- 11 تناوحت الارواح
- 12 شموس فى صورة الدمى
- 13 المطوقة النائحة
- 14 رواية الصبا
- 15 الجمل غراب البين
- 16 وعد الخود
- 17 يا حادى العيس
- 18 قف بالمنازل
- 19 الطلل الدارس
- 20 مرضى من مريضة الاجفان
- 21 روضة الوادى و ربة الحمى
- 22 طرف أحور و جيد أغيد
- 23 غريق الدمع
- 24 قف بالطلول الدارسات
- 25 وا حربا من كبدى
- 26 روضة غناء
- 27 أنا الذى أشكو الكلال
- 28 قد تكذب الريح
- 29 عربية عجماء
- 30 طنب الحسن
- 31 كل لسان بها ناطق
- 32 يذكرنى حال الشبيبة
- 33 مطارحة بأفنان الشجون
- 34 أين الأسود من العيون السود
- 35 ثلاثة بدور
- 36 يا ثرى نجد
- 37 تحيات الهوى
- 38 أحب بلاد اللّه
- 39 الدليل الطيب
- 40 نهاية فى الحسن
- 41 جحيم فى القلب مستعر
- 42 من الساهى
- 43 الأسى لا يصبر
- 44 فلك النور دون أخمصها
- 45 أين هم ؟
- 46 حرب الهوى
- 47 من يحمل شجو الهوى ؟
- 48 هل عندكم من فرج ؟
- 49 بدور على غصون
- 50 قتيل اللحاظ
- 51 ملك لمعشوق و ملك لعاشق
- 52 قلب معلق
- 53 عناق الوداع
- 54 كل ملك صاحبه
- 55 الشوق غيبا و محضرا
- 56 تاج كالعذراء
- 57 اللقاء السرى
- 58 الوداد الصحيح
- 59 منى نلتها بمنى
- 60 ألمم بمنزلهم
- 61 ميّاد فوق مياد
- ترجمان الاشواق ( ترجمه و شرح )
- ترجمهء متن [ پيشگفتار ]
- شرح ابيات چهارگانه :
- 1 - آنان :
- [ 2 - آنها كدام راه كوهستانى را پيمودند ]
- 3 - مثل الهى :
- 4 - عشاق در ميان دو امر متضاد سرگشتهاند :
- قصيده دوم پيشواى عيسوى ، دختى از بلاد روم
- شرح
- [ 1 - شتران تربيت شده ]
- [ 2 - نگاه كشنده و داراى قدرت فائقه ]
- [ 3 - ذكر ادريس ]
- [ 4 - با نگاهش مىكشد ]
- 5 - ساقهايش :
- 6 - يكى از دختران روم :
- 7 - دختر سركشى است كسى نمىتواند با او انس بگيرد :
- 8 - چهار كتاب :
- [ 9 - اگر اين فرد روحانى كه از نژاد عيسى است به كتاب انجيل چنگ زند ]
- 10 - بر روى جاده و طريق :
- 11 - به من جان مىبخشد :
- 12 - خدا ما را از شر او حفظ كناد :
- 13 - وى مىگويد :
- قصيدهء سوم درود عاشق دلداده و شيدا
- شرح
- 1 - اى دو يار من :
- 2 - تو مىشناسى :
- 3 - هيچگاه از من مخواه كه فراموش كنم :
- 4 - جاى سنگريزههايشان :
- 5 - اى ساربان :
- 6 - خيمههاى سرخ :
- 7 - بگذار باد صبا بوزد :
- 8 - رودخانه حضرت عيسى ( ع ) :
- [ 9 - وى مىگويد صفات الهى را بر طبق تمايز و اختلافى كه دارند ندا در ده و بخوان ]
- 10 - الحلبه سرزمين بغداد :
- قصيده چهارم درود به سلمى
- شرح
- 1 - سلما :
- 2 - براى خدا چيزى ضرورت ندارد :
- 3 - آنان شبانه سفر كردند :
- 4 - كمانهاى بران و تيز :
- 5 - دندانهاى پيشين خود را نشان داد :
- قصيده پنجم نالهها و آههاى برخاسته
- شرح
- 1 - عالم بالا :
- 2 - آنها دو ضدند :
- 6 - زندگيم چيزى جز فنا نيست :
- قصيده ششم نه پايدارى نه شكيبايى
- شرح
- 1 - آنان سفر كردند يعنى :
- 2 - از آنان پرسيدم :
- 3 - به باد گفتم :
- قصيده هفتم همايش خوبرويان
- شرح
- [ 1 - آنگونه كه من حجر الاسود را بوسيدم هنگامى بود كه دست مقدس بسوى من دراز شد ]
- 2 - مرگ روح :
- 5 - زيبايى غارتگر عفاف و پاكدامنى است :
- 6 - زمزم :
- 7 - در عالم برزخ :
- [ 8 - هنگامى اين پندارها و صور خيالى مورد تهديد قرار مىگيرند ، كه مطلقيت و كليت آنها در صور محدود شود ]
- قصيده هشتم سرزمينهاى كهن و عشق جديد
- شرح
- [ 1 - جايگاههاى پرهيزگارى و نفسكشى كه اسامى الهى در آن مكانها فعاليت مىكنند ]
- 3 - پشت ستوران :
- 4 - من گونهام را به خاك ماليدم :
- [ 5 - در اين شعر مقصود از آتش عشقم ، قلبم مىباشد . ]
- قصيده نهم رعدهايى در ميان پهلوها
- شرح
- 1 - ابرقين :
- 2 - ابرهايشان :
- [ 3 - وى مىگويد واديهاى علوم الهى به جريان افتادند ]
- 4 - خيمههاى قرمز :
- قصيده دهم تعجّب مكن
- شرح
- 1 - گلها و شكوفهها :
- قصيده يازدهم روانها ناله سردادند
- شرح
- 1 - كبوتران :
- 4 - هريك به ديگرى پيوستند :
- 6 - جمع :
- 7 - براى عشق و دلدادگى آن :
- 10 - كسى كه حنا زده :
- 11 - ماه نقابدار :
- 12 - چراگاهش :
- 13 - قلب من پذيراى هر صورتى شده است :
- 14 - معبد بتها :
- 15 - من از مذهب عشق پيروى مىكنم :
- قصيدهء دوازدهم خورشيدهايى بهصورت سنگهاى منقوش
- شرح
- 1 - ذا سلم :
- 2 - من به افلاك مىنگرم :
- [ 3 - وى به حالات معنوى كه هميشه در حال شدن و دگرگونگى است اشاره مىكند ]
- [ 4 - وى بيان مىدارد كه شمارش و عدد در ذات حق تعدّد و كثرت بوجود نمىآورد ]
- 6 - گردنها :
- 7 - شاخهها :
- قصيده سيزدهم كبوتر طوقدار نوحهگر
- شرح
- [ 1 - كبوتر روح كلى است كه از سوى خدا نشأت گرفته ]
- 2 - از چشمانشان :
- 3 - يگانه فرزندش :
- 4 - وى ديدنى نيست :
- 5 - شنزار عالج :
- [ 7 - به حالت كتمان و اختفا كه از صفات مشخصهء سلوك ملامتيّه است ، اشاره مىكند . ]
- 9 - آنان هميشه در سفرند :
- 11 - ديدار يك نوع حضور است كه در آن فنا وجود ندارد .
- 12 - وى مىگويد :
- قصيده چهاردهم حديث باد صبا
- شرح
- [ 1 - وى اشاره مىكند كه رؤيت خداوند در موجودات به صورت تجلّى در صور تحقق مىيابد ]
- 2 - من عاشق صورى هستم كه حق در آنها متجلّى گشته و تنها كانون تجلى حق مىباشند .
- 4 - وجد و شور :
- 5 - انفاس هيبت غالب و چيرهاى كه با تجلى القا مىشود و در او احوال ايجاد مىكند .
- [ 7 - اگر قدرت مهيب اين تجلى از راه دوام ذات الهى محجوب بماند وحدت ادامه خواهد يافت ]
- قصيده پانزدهم شتر ، كلاغ فراق و جدايى است
- شرح
- [ 1 - وى از هجران يارانش ناله سرمىدهد ]
- 2 - پدرم ، روح اعلى ، كه پدر واقعى وى در عالم برين است و مادر نمودى و ظاهرى وى در عالم فرودين جاى دارد .
- [ 6 - عشقى كه خود مستقلا ظاهر مىشود قوىتر و پرشورتر است ]
- 7 - خداوند با لطفش تجلّيات شكوه و جلال صورتش را از مخلوقات مىپوشاند .
- 8 - هرچه معشوق به تو بيشتر توجه كند اضطراب و تشويش تو افزونتر مىگردد
- 9 - نداى حق ارواح پاك و بلندى را مىخواند تا به سوى او برشوند .
- 10 - كلاغهاى فراق و جدائى :
- 11 - شتران :
- قصيده شانزدهم پيمان ماهرويان و پردهنشينان
- شرح
- 1 - شتران :
- 4 - خورنق و سدير :
- 5 - فنا و نيستى :
- 6 - بارها فرياد نيستى برآور :
- 7 - اى كبوتر بيشه اراك :
- 8 - و سوگواريت :
- 11 - حاجر :
- 12 - ابرهاى بارانزا :
- 13 - اخترشناس :
- 14 - اين شعر از مردم غافل يا فانى ياد مىكند .
- 15 - از طريق او و بوسيلهء او :
- 16 - با خورشيدها نجوى مىكند :
- قصيدهء هفدهم اى ساربان و شتران
- شرح
- [ 1 - روح الهى كه دربارهء انسان سخن مىگويد و با حكومت و سلطه اين بدن چالش مىكند به ساربان مىگويد ]
- 3 - چه كسى براى من دل مىسوزاند و كمك خواهد كرد :
- 4 - وى مىگويد : چه بايد بكنم :
- 5 - خيمههايشان يعنى :
- قصيده هيجدهم در سراها توقف كن !
- شرح
- 1 - وى با قلبى آرزومند به داعى حق مىگويد :
- 2 - شترانشان :
- 3 - آن را بزرگ و مهم مىنمايد :
- 4 - عذيب را مىطلبند :
- 5 - آيا آنان خيمهها را نصب كردند :
- 6 - ز رود :
- [ 7 - حجابهايى كه جمال آنها را ، بجز صورتهايشان مىپوشاند ]
- 8 - جستن آثار و نشانههايشان :
- 9 - حاجر :
- 10 - آتششان به روشنى ديده خواهد شد :
- 11 - مگذار شيرها تو را بترسانند :
- قصيده نوزدهم خرابههاى ويران
- شرح
- 1 - اثيل :
- 2 - ويرانى و وحشت :
- 3 - هنگامى كه انسان مكانى را ترك مىكند در خاطر وى مىماند و تصوير آن در ذهنش نقش مىبندد .
- 4 - جانوران باركش را آماده مىساخت :
- 5 - بيابان بىآب و علف :
- [ 6 - در اين شعر به اين معنى اشاره مىكند ]
- 7 - صورى زيبا چون طاووسان :
- 8 - گورستانهاى عاشقان :
- قصيده بيستم من بيمارم بيمار عشق زنى خمارچشم
- شرح
- 1 - بيمارى عشق چشم خمارش :
- 2 - كبوتران خاكسترى :
- 3 - دوشيزه باريكاندام شوخطبع :
- 4 - و هنگامى كه وى ناپديد گشت :
- 5 - اى سراهاى ويرانه و مخروبه :
- 7 - با نور پرفروغ آسمانى ، آتشهاى طبيعى در قلبش خاموش گشتند .
- 8 - صورت خانه و منزلگه وى :
- 9 - برايم بگرى :
- 10 - بتوانم گريه كنم :
- 11 - بدون كمان :
- 12 - بدون سنان :
- [ 13 - هند معشوقه بشر و لبنى معشوقه قيس بن دهر ]
- [ 16 - آنگاه به شرح معرفت ذاتى مىپردازد ]
- 17 - يكى از شاهزادگان :
- 19 - دو ضد :
- 22 - يمن و عراق :
- 24 - ثريا يا ستارهء پروين :
- 25 - در شمال :
- قصيده بيست و يكم سرزمين روضه ، وادى بانوى حرم
- شرح
- 1 - روضه وادى
- 2 - تا بزم او خوش شود و جاى بگيرد :
- 3 - شبنم كه غنچههاى نازك از آن تغذيه مىكنند :
- 6 - زرود و شنهايش :
- قصيده بيست و دوم چشم سياه و گردن باريك
- شرح
- 1 - شتران :
- 2 - برقها و آدرخش :
- 3 - دوشيزگان خوشسيما :
- 4 - با چشمان سياهش مىكشد :
- 5 - هندى :
- 6 - ابريشم خالص :
- 9 - آنچه را كه من دوست دارم و به دو عشق مىورزم او دوست ندارد :
- 10 - گيسوى بافته :
- [ 11 - وى مىگويد از آن مىهراسد كه نتواند دربارهء معشوق خود بينديشد ]
- 111 قصيده بيست و سوم غريق اشك
- شرح
- [ 1 - وى زايران راه حق را بدينگونه توصيف مىكند كه شبانه با وجود جسمانيشان در خود سفر مىكنند ]
- 2 - نشانه ، تل سنگى :
- 3 - كركس :
- 4 - آرايشها و زيورها :
- 7 - خانهاش :
- 9 - آبهاى چاه :
- 10 - در اين طريق و راه :
- 11 - زمانى پيش از تابش خورشيد :
- 12 - دوشيزهء خوشسيما و لاغر ميان :
- 13 - مستانه از اينسو به آنسو مىرود :
- 14 - اين شعر به نعم بىپايان روحانى و مادّى حق اشاره مىكند كه خداوند به بندگانش اعطا نموده است .
- 15 - از آنجا كه او خورشيد است براى همه عادى و روشن است امّا وى رشك و حسادت را برنمىانگيزد .
- 16 - آواى گريهام :
- 17 - آرزو و شوقم :
- قصيدهء بيست و چهارم در سراهاى ويران توقف كن !
- شرح
- 1 - ويرانهها :
- 3 - چيدن ميوههاى درختان خوشمنظر :
- 4 - آذرخش :
- 6 - هنگامى كه آسمان درخش :
- 11 - خيمههاى سفيد :
- قصيده بيست و پنجم اى اندوه قلبم
- شرح
- [ 1 - ] اى اندوه دلم
- 2 - ماه تمام ظلمت محاق ، غروب كرده است .
- 3 - اى مشك :
- 6 - آيا وى نقابش را كنار زده است :
- 7 - در آسمان :
- 8 - ترس مرا واداشت كه مراقب او باشم :
- 9 - مايهء شگفتى خواهد بود :
- 10 - زيبا :
- 12 - ادريس :
- 13 - چمن و مرغزارش :
- 15 - از گلهاى سرزمينت :
- 17 - باد صبا :
- 18 - در تپههاى شن :
- 19 - از كسى كه خانهء اصلى خود را آرزو مىكند ، در شگفت مباش .
- 20 - قمرى :
- قصيده بيست و ششم مرغزار آواز و سرود
- شرح
- 1 - در پيچ و خم دره ميان دو سنگلاخ :
- 2 - جستجو مكن :
- 3 - و بازى كن :
- 4 - در چمنزار :
- 6 - قطرات باران :
- 8 - مطرب و سرودخوان :
- 9 - باغ بهشت
- 10 - زنان زيبا :
- قصيده بيست و هفتم من آنم كه از واماندگى مىنالم و شكايت مىكنم
- شرح
- 1 - خانهء كعبه :
- 2 - بيابانهايى كه از آنها گذشتم :
- 7 - ادعايم بىمعنى و سخنم پوچ و تهى است :
- قصيده بيست و هشتم گاهى باد دروغ مىگويد
- شرح
- 1 - ما بين نقا و لعلع :
- 2 - در يك پوشش ضخيم شنزار :
- 3 - ماههاى نو :
- 4 - از ترس :
- 5 - تابشى از برق و يك تودهء درخشان :
- 10 - 11 وى مىگويد :
- 12 - وادى شنزار :
- 13 - در كنار آبهاى اجرع :
- 14 - كسى كه اخراج شد و مقامش را از دست داد :
- 16 - ظلمت و تاريكى :
- 21 - از يأس و نوميدى و نگرانى مردم :
- 22 - پندارهاى فريبنده :
- قصيده بيست و نهم دخت تازى كه فصيح گفتن نتواند
- شرح
- 1 - پدرم :
- 2 - طرههاى مو :
- 3 - دامنهاى كشيده :
- 4 - با بخل و لجاجت شرمآورى :
- 8 - صورتهايشان را از شرم نقاب مىزنند :
- 9 - دندانهايى چون مرواريد :
- 10 - در جنگها مجرّب و كارآزمودهاند :
- 11 - آغوششان :
- 13 - دوشيزهء باريكاندام :
- 14 - وى در وحدت ، هماهنگى بوجود آورده است :
- 15 - در برق نگاه خيرهكننده :
- 16 - اى يارانم :
- 17 - شترانشان :
- 18 - شتر تندرو :
- 19 - سفر سريع و چابكش :
- 20 - در شنزار حاجر :
- 21 - ماه با سيماى مهيب :
- 22 - جاى پاها و آثارشان :
- قصيده سىام ريسمان حسن
- شرح
- 1 - در تودههاى شنزار :
- 2 - بيابانهاى اضم :
- 3 - اى دوستانم :
- 5 - شنزارهاى قرقگاه :
- 6 - شتران :
- 7 - آن تنها شور و ديوانگى عشق بود :
- 13 و 14 باد صبا به او علم آموخت :
- 16 - هنگامى كه عاشق از شور و شوق خود فانى مىشود هر بدى در نظرش نيكو مىنمايد ازينرو آن خواست و ارادهء معشوق است .
- 18 - آسمان درخش او وعده دروغين باران است :
- 19 - آستين ابر :
- 20 - اشكهايش :
- 21 - نرگس :
- 24 - وى بر قلوب عارفان ، عشق مكتوم را آشكار مىسازد .
- [ 25 - هنگامى كه عارف در خود الوهيت احساس مىكند تا بدانجا پيش مىرود كه بدان مقام نايل مىشود ]
- 26 - همان گونه كه بادها شاخه را به جنبش در مىآورند شوق و عشق عارف موجب مىشود تا حق با لطف و عنايت به وى نظر افكند .
- 27 - شنزار حاجر :
- 28 - وى پاسخ مىدهد :
- 29 - من توجهى ندارم و برايم فرق نمىكند :
- [ 30 - هنگامى كه من به ميانجىها و پوششها گفتم . . . ]
- 32 - همان گونه كه غالبا ردّ پاها و آثار را مىبيند :
- 35 - اى فرزندان زوارهاى بغداديان :
- 36 - در پشت او :
- 37 - كبوتر :
- قصيده سى و يكم هر زبانى از آن سخن مىگويد
- شرح
- 1 - ابر درخشان :
- 4 - در اينجا :
- 5 - يك زن :
- 7 و 8 با بزرگى و رفعت جاه خويش :
- 9 - هر بيابانى :